Wednesday, September 28, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 99/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ረቡዕ መስከረም 18 / 2009 ዓ.ም.


የእመቤታችን ዘላለማዊ ድንግልና

 “ከዚህ በኋላ ከእናቱና ከወንድሞቹ ከደቀ መዛሙርቱም ጋር ወደ ቅፍርናሆም ወረደ፥ በዚያም ጥቂት ቀን ኖሩ” /ዮሐ. 2፡12/፡፡

 የእመቤታችንን ዘላለማዊ ድንግልና ሲነሣ እንደ ማፍረሻ ከሚጠቀሱት አንዱ ወንድሞቹ የሚለው ቃል ነው ፡፡ ወንድሞች የተባሉት እነማን መሆናቸውን ባለፉት ትምህርቶች ለመጥቀስ ተሞክሯል ፡፡ በዚህ ክፍል ግን የእመቤታችንን ዘላለማዊ ድንግልና በሚመለከት ሌሎች ጥያቄዎችንና መልሶችን ለማቅረብ እንሞክራለን ፡፡

የእመቤታችን ዘላለማዊ ድንግልና የክርስቶስ ክብር መግለጫ ነው ፡፡ ይኸውም፡-

1-  ከአዳም ኃጢአት ጋር ያልተወለደ ንጹሕ መሆኑን ያሳያል ፡፡ ቤዛ ለመሆንም ንጹሕ መሆን መስፈርት ነው ፡፡

2-  በሰማይና በምድር አባቱ አንድ እግዚአብሔር አብ መሆኑን ያሳያል ፡፡

3-  አምላክነቱን ይገልጣል ፡፡ ድንግልናዊ ልደት መወለድ የሚችል እርሱ ብቻ ነውና ፡፡

4-  ቀዳማዊ አዳምን የተካ ዳግማዊ አዳም መሆኑን ያሳያል ፡፡ አዳም ከድንግል መሬት እንደ ተፈጠረ ጌታችንም ከድንግል ተወልዷልና ፡፡ አዳም የሠላሣ ዓመት ጎበዝ ሁኖ እንደ ተፈጠረ ጌታችንም በሠላሣ ዘመኑ አገልግሎት ጀምሯል ፡፡ አዳም በሠላሳ ዘመን ጉብዝና በልጅነት መዐርግ እንደ ተፈጠረ ፤ ጌታችንም በሠላሣ ዘመኑ ልጅነቱን አስመስክሯል ፡፡

5-  በዝግ መቃብር ከሞት የሚነሣው ፣ በዝግ ቤት ገብቶ ሰላም ለእናንተ ይሁን ለሚለው አምላካዊ ተግባሩ በዝግ ማኅጸን መወለዱ መነሻ ነው ፡፡

Sunday, September 25, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 98/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ሰኞ መስከረም 16 / 2009 ዓ.ም.


ደቀ መዛሙርቱም በእርሱ አመኑ

“ኢየሱስ ይህን የምልክቶች መጀመሪያ በገሊላ ቃና አደረገ፤ ክብሩንም ገለጠ፥ ደቀ መዛሙርቱም በእርሱ አመኑ” /ዮሐ. 2፡11/ ፡፡

ደቀ መዛሙርቱ ያመኑት በመጀመሪያው ቀን በተደረገው ተአምራት ነው ፡፡ እስካሁን አላመኑትም ነበር ወይ?  ቢባል ደቀ መዛሙርቱ ገና ጌታን ከተከተሉ አንድ ቀን ሁኗቸዋል ፡፡ በቃና ዘገሊላ የተደረገው ተአምራት የሰርገኞቹን የሥጋ ጉድለት ሲሞላ የደቀ መዛሙርትን የእምነት ሸለቆ ሞልቷል ፡፡ ማመን መቅረብ ፣ ማመን መጣበቅ ፣ ማመን መሥዋዕትነት መክፈል ነው ፡፡ ደቀ መዛሙርቱ አምነው ቀርበዋል ፤ ዛሬ ግን ተጣብቀዋል፡፡ በሌላ ዘመን ደግሞ መሥዋዕትነት ይከፍላሉ ፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ ስለ እምነት ብዙ ይናገራል ፡፡ እምነት ሦስት ክፍሎች አሉት ፡-

1-  የሚያድን እምነት
2-  የሚያኖር እምነት
3-  የሚያስችል እምነት

Thursday, September 22, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 97/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ዓርብ መስከረም 13 / 2009 ዓ.ም.


ክብሩን ገለጠ

“ኢየሱስ ይህን የምልክቶች መጀመሪያ በገሊላ ቃና አደረገ፤ ክብሩንም ገለጠ፥ ደቀ መዛሙርቱም በእርሱ አመኑ” /ዮሐ. 2፡11/ ፡፡

ጌታችን በቃና ዘገሊላ ያደረገው ተአምራት የመጀመሪያ ተብሏል ፡፡ ከዚያ በፊት ተአምራት አላደረገም ወይ ? ቢባል ሊቁ ዮሐንስ አፈወርቅ ከዚያ በፊት ተአምራት አድርጎ ቢሆን አይሁድ ሊገድሉት ፣ በሕጻንነቱም ሊያጠፉት ይነሡ ነበር ብሏል ፡፡ በርግጥ የጌታችን ድንግልናዊ ልደቱ በልደቱ ዙሪያም የታዩት ክስተቶች ተአምራት አይደሉም ወይ ? ቢባል አዎ አምላካዊ ክብር የተገለጠባቸው ናቸው ፡፡ ጌታችን ግን ለሕዝብ ከተገለጠ በኋላ ያደረገው የቃና ዘገሊላው የመጀመሪያ ምልክት ነው ፡፡ የመጀመሪያ ምልክት መባሉ ሌሎች እንዳሉ ያስረዳል ፡፡ ዮሐንስ ወንጌላዊ የጌታችንን አምላክነት ለማስረዳት የገለጣቸው ሰባት ተአምራት አሉ ፡፡ ከእነዚህ ተአምራት ዮሐንስ ብቻ የዘገባቸው ሁለቱን ብንጠቅስ ቃና ዘገሊላና የመጻጉዕ መፈወስ ናቸው ፡፡

Wednesday, September 21, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 96/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ረቡዕ መስከረም 11 / 2009 ዓ.ም.


የምልክቶች መጀመሪያ

“ኢየሱስ ይህን የምልክቶች መጀመሪያ በገሊላ ቃና አደረገ፤ ክብሩንም ገለጠ፥ ደቀ መዛሙርቱም በእርሱ አመኑ” /ዮሐ. 2፡11/፡፡

ወንጌላዊው ዮሐንስ ጌታችን ያደረጋቸውን ተአምራቶች ምልክት በማለት ይጠቅሳቸዋል /ዮሐ. 2፡11፤ 4፡54፤ 20፡30/፡፡ ምልክትነታቸውም ወደ እውነተኛውና ወደ ዘላለማዊው ነገር የሚመሩ መሆናቸው ነው ፡፡ ምልክቱ የበለጠ እንዳለ ልብን መቀስቀሻ ፣ የእምነትን ጥማት መጨመሪያ ነው እንጂ በራሱ ፍጻሜ አይደለም ፡፡ የእስራኤል ልጆች ቀይ ባሕርን መሻገራቸው ትልቅ ተአምር ነው ፡፡ በራሱ ግን ፍጻሜ አይደለም ፡፡ ፍጻሜው እግዚአብሔር በሚሰጣቸው ምድር ላይ እንደ ቃሉ መኖራቸው ነው ፡፡ ክርስቲያኖች የምልክት ጥገኞች እንዳይሆኑ መጠንቀቅ ያስፈልጋቸዋል ፡፡ ምልክቶች ለአሕዛብ ልብን ማነቃቂያ እንጂ ለክርስቲያኖች አይደሉም ፡፡ ለምሳሌ ፡- የልሳን ጸጋ ቢኖር ይህ ለአሕዛብ ምልክት ነው ፡፡ ምክንያቱም ከዚህ በፊት የአሕዛብን ቋንቋ ተናግሮ የማያውቅ ሰው ዛሬ ቢናገር አሕዛብ እግዚአብሔር ቢፈልገን ነው በቋንቋችን ያናገረን እንዲሉ የሚያደርግ ነው ፡፡ ሐዋርያው ጳውሎስ ፡- “እንግዲያስ በልሳኖች መናገር ለማያምኑ ምልክት ነው እንጂ ለሚያምኑ አይደለም፥ ትንቢት ግን ለሚያምኑ እንጂ ለማያምኑ አይደለም” ይላል /1ቆሮ. 14፡22/፡፡ ትንቢት ያለው ዓይንን እየጨፈኑ ወደፊት እንዲህ ይሆናል ማለት አይደለም ፡፡ ትንቢት አሁን ያለውን ትውልድ ሰማንያ ከመቶ ተደራሽ ሲያደርግ የሚመጣውን ትውልድ ግን ሃያ ከመቶ ሊገልጥ ይችላል ፡፡ ስለዚህ ትንቢት ስብከት ነው ፡፡ ለዚህም የነቢያትን መጻሕፍት ማንበብ ተገቢ ነው ፡፡ ትንቢት ሁሉን እንደሚመለከት ሁሉን እንደሚያስተምርና እንደሚመክር ሐዋርያው ተናግሯል /1ቆሮ. 14፡25/ ፡፡ ልሳን ወይም በሌላ ቋንቋ መናገር ግን ለቋንቋው ባለቤቶች ምልክት ነው ፡፡ ልባቸውን እንዲከፍቱ የሚያደርግ ተአምር ነው ፡፡

Monday, September 19, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 95/


 የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ሰኞ መስከረም 9 / 2009 ዓ.ም.


መልካሙ የወይን ጠጅ

ወይን ውድና ጣፋጭ ፍሬ ነው ፡፡ ይህ ውድና ጣፋጭ ፍሬ በእስራኤል ምድር እስካሁን ተትረፍርፎ ይገኛል ፡፡ በማንኛውም ድሃ ሰርገኛ ቤት ይህ ወይን ይቀርብ ነበር ፡፡ ወይን የማይቀርብበት ግብዣም እንደ ተሟላ ግብዣ አይቆጠርም ነበር ፡፡ ወይን ጠጁ ሁልጊዜ የፈላ ላይሆን ይችላል ፡፡ ለጋና በአገራችን እንደ ብርዝ ያለ የዕለት ጭማቂም ሊሆን ይችላል ፡፡ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ውኃውን ወይን ጠጅ በማድረጉ ሁለት ዓይነት አመለካከቶች ይንጸባረቃሉ ፡፡ የመጀመሪያው ፤ የመጀመሪያውን ተአምር ላይ እንዴት የሚያሰክር መጠጥ አደረገ የሚል ነው ፡፡ ሁለተኛው ፤ ጌታችን እንኳ ወይን ጠጅን ባርኮ ሰጥቷልና መጠጣት ተገቢ ነው የሚል ነው ፡፡ ጌታችን ከሁለቱም አስተሳሰብ ልዩ ነው ፡፡ እርሱ ሁሉን የሚያደርገው ከዘላለማዊ ቅድስናው ተነሥቶ ነው ፡፡ እነዚህን ሁለት አስተሳሰቦች መዳኘት ያስፈልገናል ፡፡

Friday, September 16, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 94/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ዓርብ መስከረም 7 / 2009 ዓ.ም.


የሰው ግብዣ

“አሁን ቀድታችሁ ለአሳዳሪው ስጡት አላቸው፤ ሰጡትም። አሳዳሪውም የወይን ጠጅ የሆነውን ውሃ በቀመሰ ጊዜ ከወዴት እንደ መጣ አላወቀም፤ ውኃውን የቀዱት አገልጋዮች ግን ያውቁ ነበር፤ አሳዳሪው ሙሽራውን ጠርቶ፡- ሰው ሁሉ አስቀድሞ መልካሙን የወይን ጠጅ ያቀርባል፥ ከሰከሩም በኋላ መናኛውን፤ አንተስ መልካሙን የወይን ጠጅ እስከ አሁን አቆይተሃል አለው” /ዮሐ. 2፡8-10/ ፡፡

ጌታችን ጋኖቹን እስከ አፋቸው ሙሉአቸው አለ ፡፡ እስከ አፋቸው ከሞሉአቸው በኋላ ውኃው ወደ ወይን ጠጅ ተለወጠ ፡፡ ለሰርጉ አስተናጋጅነት የተመደበው አሳዳሪ ምሥጢሩን አያውቅም ነበር ፡፡ አገልጋዮቹ ግን ውኃው ወይን ጠጅ እንደሆነ ያውቃሉ ፡፡ እነዚህ አገልጋዮች በጓዳ የሚቀመጡ ፣ የሰርጉን ደስታ ከማየት ይልቅ በብዙ የሚሯሯጡ ናቸው ፡፡ ጌታ የተነጋገረው ከሚያስተናግደው አሳዳሪ በዓይኑ ድግሱን ከሚቃኘው ከሙሽራው ጋር አይደለም ፡፡ የሚደክሙትን አገልጋዮች የምሥጢሩ ተካፋይ አደረጋቸው ፡፡ እነርሱም ወይን ጠጅ የሆነው ውኃው እኮ ነው ብለው ግርግር ሲፈጥሩ አይታዩም ፡፡ ተአምሩ ራሱ እንዲናገር ዝም ብለዋል ፡፡ የመጀመሪያውን ቅምሻ ግን ለአሳዳሪው ስጡት አላቸው ፡፡ እግዚአብሔር ክብሩን የሚያሳያቸው አገልጋዮች አራት ዓይነት ጠባይ ይታይባቸዋል፡-