Sunday, May 29, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 53/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ሰኞ ግንቦት 22/ 2008 ዓ.ም.

የእግዚአብሔር ልጅ

“እኔም አይቻለሁ እርሱም የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ መስክሬአለሁ” /ዮሐ. 1፡34/።

 መጥምቁ ዮሐንስ የእግዚአብሔር አብንና የእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስን ምስክርነት ያየ የሰማ ነው። አብም መንፈስ ቅዱስም ስለ ወልድ መስክረዋል። ዮሐንስ አላውቀውም ነበር ካለ በኋላ አሁን አይቻለሁ አለ። አለማወቅን ወደ ማየት የሚቀይር እግዚአብሔር ነው። አለማወቅ ማለት አለማየት ማለት ነው። ማወቅ ማለትም ማየት ማለት ነው። አንድ ሰው አንድ ነገርን ስላለ ያያል፣ ባይኖር ሊያየው አይችልም። እንዲሁም ስለ ክርስቶስ የነበረውን እውነት እናያለን እንጂ በማየት ለእርሱ የምንጨምረው ክብር የለም። ማየት ህልውናን አያስገኝም፣ ህልውና ግን ይታያል። ዛሬ ያመነው ክርስቶስ የጥንቱ ክርስቶስ ነው። አዲስነቱ ዛሬ የመጣ አያሰኘውም፣ ጥንታዊነቱም ዛሬን የማያዝዝ አያደርገውም። ዮሐንስ ይህን አዲስነትና ጥንታዊነት አየሁት ይላል። ይህን እይታ ያገኘው በአብና በመንፈስ ቅዱስ ምስክርነት ነው። አብና መንፈስ ቅዱስ ስለ ወልድ ይመሰክራሉ። የመሥዋዕቱ በግ፣ የመዳን ምክንያት እርሱ ብቻ ነውና። ወልድን ማመን አብንና መንፈስ ቅዱስን ማመን ነው። ወልድን አለማመን አብና መንፈስ ቅዱስንም ሐሰተኛ ማድረግ ነው። ስለ ወልድ መመስከር ከአብና ከመንፈስ ቅዱስ ጋር መተባበር፣ በፈቃደ ሥላሴ ውስጥ መሆን ነው።

 ዮሐንስ ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ እንደሆነ መሰከረ። ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ ነው ብሎ መመስከር ትልቅ ዋጋ ያለው ነው። ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን፡-

Friday, May 27, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 52/

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ቅዳሜ ግንቦት 20/ 2008 ዓ.ም.
www.ashenafimekonen.blogspot.com

በመንፈስ ቅዱስ የሚያጠምቅ

“በመንፈስ ቅዱስ የሚያጠምቅ እርሱ ነው አለኝ” /ዮሐ. 1፡33/

መጥምቁ ዮሐንስ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስን ልዕልና ከገለጠበት መንገዶች አንዱ በመንፈስ ቅዱስ የሚያጠምቅ የሚለው ቃል ነው። በርግጥ ዮሐንስም ሆነ ያ ሕዝብ በመንፈስ ቅዱስ የሚያጠምቀውን መሢሕ ይጠባበቅ ነበር። መጥምቁ ዮሐንስም ክርስቶስ በመንፈስ ቅዱስ እንደሚያጠምቅ የተረዳው ከሰማይ በሆነው መገለጥ ነው። መንፈስ ሲወርድበትና ሲኖርበት የምታየው፥ በመንፈስ ቅዱስ የሚያጠምቅ እርሱ ነው አለኝ” ብሏል። መንፈስ ቅዱስ የወረደበት አንዱ ዓላማ በመንፈስ የሚያጠምቀው ክርስቶስ መምጣቱን ለመግለጥ ነው። ጥምቀት በብዙ ሃይማኖቶች የተለመደ ሥርዓት ነው። ጥምቀት ከክርስቶስ ልደት በፊትና በኋላ ሲደረግ የነበረና እየተደረገ ያለ ሥርዓት ነው። አይሁዳውያን ወደ ይሁዲ ሃይማኖት የሚመጣውን ሰው የሚቀበሉት በማጥመቅ ነው። ወደ ክርስትናም የሚመጣው የሚገባበት በሩ ጥምቀት ነው። በመጽሐፍ ቅዱስ ላይ ጥምቀት ብዙ ዓይነት ነው።

Wednesday, May 25, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 51/

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ሐሙስ ግንቦት 18/ 2008 ዓ.ም.
www.ashenafimekonen.blogspot.com

የላከንን እንስማ

“እኔም አላውቀውም ነበር፥ ዳሩ ግን በውኃ አጠምቅ ዘንድ የላከኝ እርሱ፡- መንፈስ ሲወርድበትና ሲኖርበት የምታየው፥ በመንፈስ ቅዱስ የሚያጠምቅ እርሱ ነው አለኝ” /ዮሐ. 1፡33/።

መጥምቁ ዮሐንስ አላውቀውም ነበር በማለት ለሁለተኛ ጊዜ ይናገራል። ክርስቶስ ግን ስለሚያውቀው ይደሰታል። ክርስቶስን ማወቅ አስደሳች ነገር ነው። በክርስቶስ መታወቅ ግን የበለጠ ደስ ያሰኛል። ሐዋርያው ስለ ፍቅር በተናገረበት አንቀ  ጹ እንዲህ ሲል ተናግሯል፡- “ዛሬስ ከእውቀት ከፍዬ አውቃለሁ በዚያን ጊዜ ግን እኔ ደግሞ እንደ ታወቅሁ አውቃለሁ” /1ቆሮ. 13፡12/። በዚህ ዓለም ላይ ያለን የትኛውም እውቀት፣ የእውቀት ክፋይ ወይም የሙሉ አጋማሽ ነው። ፍጹም እውቀትን ልናውቅ አንችልም። የእውቀትና የጥበብ አገሯ ሰፊና በዚህ አጭር ዘመንም የማንፈጽመው ነው። ዛሬ የብሉያትን የሐዲሳትን የሊቃውንትን የመነኮሳትን የነገረ መለኮትን የዜማን እውቀት በማወቃችን እንደሰታለን። በሰማይ ስንሄድ ግን የሚያስደስትን እኛ በእርሱ መታወቃችን ነው። በስማችን ሲጠራን፣ ያዘጋጀልንን ክብር ሲያወርሰን ያን ጊዜ እንደነቃለን። አንድ የአገር መሪን ማወቃችን አይደንቅም፣ እርሱ እኛን በማወቁና በስማችን በመጥራቱ ግን እንደነቃለን። እንዲሁም በእግዚአብሔር መታወቃችን ያስደስተናል። መጥምቁ ዮሐንስ አላውቀውም ነበር ካለ በኋላ በክርስቶስ መታወቁ አስደስቶታል።

Monday, May 23, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 50/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ሰኞ ግንቦት 15/ 2008 ዓ.ም.
www.ashenafimekonen.blogspot.com

መንፈስ ቅዱስ

“ዮሐንስም እንዲህ ብሎ መሰከረ። መንፈስ ከሰማይ እንደ ርግብ ሆኖ ሲወርድ አየሁ፤ በእርሱ ላይም ኖረ” /ዮሐ. 1፡32/፡፡

መጥምቁ ዮሐንስ ስለ ክርስቶስ በብዙ እየመሰከረ ነው፡፡ ለሚጠይቁትም ለማይጠይቁትም ስለ መሢሑ ይናገራል፡፡ ስለ ክርስቶስ መናገር ያለብን ለሚጠይቁንና ለማይጠይቁንም ነው፡፡ ወንጌል ሰምተው ለሚቀበሉ ለድኅነት፣ ሰምተው ለማይቀበሉ ለፍርድ ትነገራለችና፡፡ ከምሕረትና ከፍርድ የወጣ ትውልድ ስለሌለ ወንጌል ለሁሉ ይሰበካል ማለት ነው፡፡ ወንጌልን ለማያምኑ ሰዎች የምንናገረው ካሉበት ዓለም የተሻለ ተስፋ የለም ብለው ተቀምጠው ሊሆን ስለሚችል ነው፡፡ ዛሬ ባይቀበሉንም በደስታ መናገር ይገባናል፡፡ ሰዎች ተስፋ የቆረጡ ቀን ምን ልሁን? ሲሉ የነገርናቸው ወንጌል ምርጫ ይሆንላቸዋል፡፡ ማንም ሰው የሰማውን ከኅሊናው የመሰረዝ መብት የለውም፡፡ ልርሳው ባለ ቊጥር ይበልጥ እያስታወሰው ይመጣል። ስለዚህ ወንጌልን በደስታ መናገር ይገባናል። ዮሐንስ ወንጌልን መሰከረ። ወንጌል ማለት ከክርስቶስ ጽንሰት እስከ ዕርገት ያለው የምሥራች ማለት ነው። ወንጌል ክርስቶስ መሆኑን፡- “ይህም ወንጌል በሥጋ ከዳዊት ዘር ስለ ተወለደ እንደ ቅድስና መንፈስ ግን ከሙታን መነሣት የተነሣ በኃይል የእግዚአብሔር ልጅ ሆኖ ስለ ተገለጠ ስለ ልጁ ነው፤ እርሱም ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ነው” በማለት ሐዋርያው ይገልጠዋል /ሮሜ. 1፡3-4/። ዳግመኛም፡- “ፊልጶስም አፉን ከፈተ፥ ከዚህም መጽሐፍ ጀምሮ ስለ ኢየሱስ ወንጌልን ሰበከለት” ይላል /የሐዋ. 8፡35/። ስለዚህ መጥምቁ ዮሐንስ ወንጌላዊ ነበር።

Thursday, May 19, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 49/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ሐሙስ ግንቦት 11/ 2008 ዓ.ም.

ይገለጥ

እኔም አላውቀውም ነበር፥ ዳሩ ግን ለእስራኤል ይገለጥ ዘንድ ስለዚህ በውኃ እያጠመቅሁ እኔ መጣሁ /ዮሐ. 1፡31/።

 መጥምቁ  ዮሐንስ እጅግ የተከበረ አገልጋይ ባለ ብዙ መጠሪያ ሐዋርያ ነው። መጥምቁ ዮሐንስ ስለ ራሱ ሲጠየቅ ስለ ክርስቶስ ይመሰክር ነበር። አባቱ ዘካርያስም በልጁ መወለድ ትንቢት የተናገረው ስለ ክርስቶስ ነው። የእስራኤል ጌታ አምላክ ይባረክ፥ ጐብኝቶ ለሕዝቡ ቤዛ አድርጎአልና በማለት ይጀምራል /ሉቃ. 1፡68/። ዮሐንስ የተወለደበት ዋነኛ ዓላማ ለመሲሑ መንገድ እንዲጠርግ መሆኑን ጻድቁ ዘካርያስ ተናገረ። ጻድቁ ዘካርያስ በእርጅና መውለዱ ብቻ ሳይሆን የተወለደው ሕጻንም መለኮታዊ ጥሪ እንዳለው እየተናገረ ነው። ከእግዚአብሔር የተቀበለውን ለእግዚአብሔር እየሰጠ ነው። ልጆች ከእኛ ደስታ ይልቅ ለእግዚአብሔር ዓላማ የተፈጠሩ ናቸው። ወላጆች ሁሉ ለልጆቻቸው ባለቤት ሳይሆኑ ባለ አደራ ናቸው። ልጆች ዛሬ እያመለጡን ያሉት ለምንድነው? ስንል የእኛ ስለሆኑ ነው። ለእግዚአብሔር የሰጠነውንና እግዚአብሔር ጋር ያስቀመጥነውን ከርሞም እናገኘዋለን። የእኛ የሆኑ ለእግዚአብሔር ላይሆኑ ይችላል። የእግዚአብሔር የሆነ ግን የእኛ ነው። ዘካርያስ ዘጠኝ ወር ከአምስት ቀን ዲዳ ሆኖ የተናገረው ስለ ቤዛ ኩሉ ዓለም ስለ ክርስቶስ ነው። አፉ ሲከፈት ስለ መሢሑ ተናገረ። ዝምታ መልካም ነው። ስለ መሢሑ ግን ዱዳም ይናገራልና ልንመሰክር ይገባናል። ዘካርያስ በዱዳነትም ተባረከ። መልአኩ ገብርኤል የምሥራች ሊነግር መጥቶ ዱዳ አድርጎት የሄደው በቊጣ ሳይሆን ዘካርያስ አንዳች የጥርጥር ቃል እንዳይናገር ነው። “ዛሬ መልአክ ይሁን ሌላ፥ ትወልዳለህ አለኝ። አይገርምም ወይ?” እንዳይል መልአኩ የተናገረው እስከሚሆን አንደበቱን ዘጋው። ጥርጥር መናገርም መካድም ሁለቱም ያው ነው። በምሥራቹ እንዳይበድል አንደበቱ ዲዳ ሆነ።በጎ በረከቶች ከመጡ በኋላ ችግሮች አብረው የሚመጡት በበጎ ነገር እንዳንበድል ለመከለል ነው። ተጠራጥረን እንዳናጠራጥር አንደበታችን ዲዳ ቢሆን ይሻለናል። ዘካርያስ አንደበቱ የተከፈተው የመልአኩ ቃል ሲፈጸም ነውና በአንደበቱ ምስጋና ሞላ። በዓለም ላይ ሦስት ነገሮች አያጸጽቱም፡- ዝምታ፥ ትዕግሥትና የተቆጠበ ግንኙነት።

Wednesday, May 18, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 48/

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ሰኞ ግንቦት 8/ 2008 ..

አንድ ሰው ከእኔ በኋላ ይመጣል፥ ከእኔም በፊት ነበርና ከእኔ ይልቅ የከበረ ሆኖአል ብዬ ስለ እርሱ ያልሁት ይህ ነው /ዮሐ. 130/

 ዮሐንስ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስን የመሥዋዕቱ በግ መሆኑን ለገዳዮችና ለአማኞች አስተዋወቀ። ሁለቱም መስማት አለባቸው። በዓለም ላይ ያለው ጎራ ሁለት ብቻ ነው። እርሱም የክርስቶስ ሰቃይና የክርስቶስ አማኝ መሆን ነው። ጌታችን ደቀ መዛሙርቱን እስከ ዓለም ፍጻሜ ከእናንተ ጋር ነኝ ሲላቸው እስከ ዓለም ፍጻሜ በሕይወት ይኖራሉ ማለት አይደለም /ማቴ. 2820/ የእነርሱን አሠረ ሃይማኖት ከሚከተሉት ጋር አብሮ እንደሚሆን ሲገልጥ ነው። ስለዚህ ሐዋርያት ዛሬም አሉ ማለት ነው። እንደ እነርሱ የሚያምኑ አሉና። በዚያው ተነጻጻሪ ሰቃልያነ እግዚእ ዛሬም አሉ ማለት ነው። በክርስቶስ አለማመን፥ ክርስቶስን በአዳኝነቱ አለማክበር፥ ከሰቃልያነ ክርስቶስ ጋር ተባባሪ መሆን ነው። የዛሬ ከሃዲ ዓርብ ቀን ከሰቃልያን ጋር ሆኖ ክርስቶስን መስቀል አሸክሟል። አለማመን መስቀል ነው። ቃሉ፡- በባቢሎን ወንዞች አጠገብ በዚያ ተቀመጥን ጽዮንንም ባሰብናት ጊዜ አለቀስን። በአኻያ ዛፎችዋ ላይ መሰንቆቻችንን ሰቀልን ይላል /መዝ. 1361-2/ መሰንቆን መስቀል ማለት ዝማሬን ማቆም ማለት ነው። ስለዚህ ክርስቶስን መስቀል ሲባልም በእርሱ አለማመንም ነው። የዛሬው አማኝ ከነ ጴጥሮስ ጋር ሆኖ አንተ ክርስቶስ የሕያው እግዚአብሔር ልጅ ነህ ብሎ መስክሯል /ማቴ. 1616/ ክርስቶስ የመሥዋዕት በግ መሆኑን ዮሐንስ ለሚያምኑም ለማያምኑም ተናገረ። አብርሃም ልጁን ይስሐቅን ሊሠዋ ወደ ሞሪያ ተራራ ሲሄድ ልጁ የመሥዋዕቱ በግ የት አለ? ብሎ ጠይቆ ነበር። አብርሃም ግን፡- ልጄ ሆይ፥ የመሥዋዕቱን በግ እግዚአብሔር ያዘጋጃል ብሎት ነበር /ዘፍ. 228/ አብርሃም እንዳመነው የመሥዋዕቱን በግ እግዚአብሔር አዘጋጀ። በምድረ በዳ ውስጥ ቀንዶቹ በዕፀ ሳቤቅ የተያዙ አንድ በግ አገኘ። ይህ በግ በሁለት ነገሮች ያስገርመናል። አንደኛው የቤት እንስሳ ሳለ በምድረ በዳ መገኘቱ፥ ሁለተኛ ኃያል ሳለ በሐረግ ተይዞ መገዛቱ ይገርማል። ይህ በግ የክርስቶስ ምሳሌ ነው። ክርስቶስ ቅዱስ ሳለ በዚህ የጽድቅ ምድረ በዳ በሆነው ዓለም ተገኝቷል። በዘር ሐረግ ተይዞም የሰው ልጅ ሆኗል።ትንሽ ሥጋ ከመርፌ ትወጋእንዲሉ የእኛ ነገር የሚሰማው ዘመዳችን ሆኗል። በግ በምድረ በዳ ላይ መገኘቱ ይስሐቅንም አብርሃምን አሳረፈ። በምድረ በዳው ዓለም ላይ ኢየሱስ ክርስቶስ በበግ አርአያ መምጣቱ እግዚአብሔርንም ሰውንም ያሳረፈ ነው። ይስሐቅ በእጁ እንጨትና እሳት ይዟል። እሳት ለመጫር በማይቻልበት ቦታ የሚጓዙ እሳቱን ጠቅልለው ራሱን ጠብቆ እንዲቆይ በማድረግ ይጓዛሉ። ይህ ሁሉ መሰናዶ ተደርጎ ያለ በግ መሥዋዕት ለማቅረብ መሄድ፥ በምድረ በዳ የሦስት ቀን መንገድ መጓዝ ይደንቃል። እሳት ግን በጉ ካልተገኘ ይስሐቅን የሚበላ ነበር። ይስሐቅን ከዚያ እሳት ያዳነው ቤዛ የሆነው በግ ነው። እንዲሁም ክርስቶስ መሥዋዕታችን ሆኖ ባይመጣ የእግዚአብሔር ቊጣ ለዘላለም ያገኘን ነበር። ዮሐንስ መጥምቅ ይህንን በግ ለዓለም ያስተዋውቃል። የክርስቶስን ሞት ለዓለም እያበሰረ ነበር። ሞትን ማርዳት እንጂ ማብሰር አልተለመደም። የማይሞተው በለበሰው ሥጋ ሊሞት ሲመጣ ዮሐንስ ይህን ሞት አበሰረ። እርሱ ካልሞተ እኛ አንኖርምና።

 ክርስቶስ የተመረጠው በግ ነው። በዚህ በዮሐንስ ወንጌል ላይ አንድ ንባብ እናገኛለን። አልዓዛር ከሞት እንደ ተነሣ አይሁድ በሰሙ ጊዜ ከመደነቅ ስጋት መጣባቸው። ሕዝብ ሁሉ ክርስቶስን ሊከተል ይችላል የሚል ፍርሃት ናጣቸው። ስለዚህ አስነሺውን ክርስቶስንና ተነሽውን አልዓዛርን ለመግደል ማሴር ጀመሩ። በዚህ ጊዜ በክርስቶስ ላይ አንድ ምክር ሊቀ ካህኑ አስተላለፈ፡፡ ወንጌላዊው እንዲህ ይዘግበዋል፡-  “በዚያችም ዓመት ሊቀ ካህናት የነበረ ቀያፋ የሚሉት ከእነርሱ አንዱ። እናንተ ምንም አታውቁም፤ ሕዝቡም ሁሉ ከሚጠፋ አንድ ሰው ስለ ሕዝቡ ይሞት ዘንድ እንዲሻለን አታስቡም አላቸው። ይህንም የተናገረ ከራሱ አይደለም፥ ነገር ግን በዚያች ዓመት ሊቀ ካህናት ነበረና ኢየሱስ ስለ ሕዝቡ ሊሞት እንዳለው ትንቢት ተናገረ፤ ስለ ሕዝቡም ሁሉ አይደለም፥ ነገር ግን የተበተኑትን የእግዚአብሔርን ልጆች ደግሞ በአንድነት እንዲሰበስባቸው ነው እንጂ” /ዮሐ. 1149-52/