Monday, February 8, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /8/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ማክሰኞ የካቲት 1/2008 ዓ.ም.

የዮሐንስ ወንጌል ዋና ዋና ትምህርት

1-   “ትንሣኤና ሕይወት እኔ ነኝ” /ዮሐ. 11፡25/።

በአልዓዛር መቃብር ላይ የተናገረው ነው። ጌታችን የጊዜውን ትግል ድል በሚነሣ ስሙ፣ ቃሉና ተአምራቱ ይገለጣል። አብርሃም አልችልም በሚልበት ሰዓት እግዚአብሔር በኤልሻዳይ ስሙ ተገለጠለት /ዘፍ.17፡1/። አለመቻል ችግር አይደለም፣ በሚችለው አለማመን ግን ችግር ነው። ሞት ነግሦ ባለበት ስፍራ ስለ ትንሣኤ ይናገራል። ትንፋሽ ሲጨለጥም እርሱ ስለ ሕይወት ይናገራል። እግዚአብሔር ስለ አሁን ተናግሮ አያውቅም። ስለ አሁን ለመናገር ሰው መሆን በቂ ነው። ስለ ቀጣዩ ለመናገር ግን አምላክነት ያሻዋል። ያልኖርንበትን ኋላና የማናውቀውን ነገ የሚገዛ ጌታ ነው። እርሱ ትንሣኤ ብቻ አይደለም ሕይወትም ነው። ትንሣኤ ከሞት መንቃት ነው። ሕይወት ግን መኖር ነው። ትንሣኤ ሞትን ተበቃይ ነው፣ ሕይወት ግን እግዚአብሔርን የሚያከብር ነው። ትንሣኤ ከጨለማው ሥልጣን መላቀቅ ነው፣ ሕይወት ግን በክርስቶስ ግዛት ማረፍ ነው። ከሞት የነቁ ግን የማይኖሩ አሉ። ጌታችን ግን ትንሣኤ ብቻ ሳይሆን ሕይወትም ነው። ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ከመጨረሻው የሚጀምር ትንሣኤ፣ በልምላሜ የሚገልጥ ሕይወት ነው። እርሱ ባለበት ሞትና ጭንገፋ የለም። ትንሣኤ ለሥጋ፣ ሕይወት ለነፍስ ነው። እርሱ በሥጋም በነፍስም የሚረዳ ነው። ከመቃብር ስፍራ አውጥቶ ከሰው ቁጥር የሚደምር፣ ትንሣኤ ልቡና ሰጥቶ በፍቅር የሚያኖር ነው። በሥጋ ተምሮ በልጥጎ በነፍስ ግን ፍቅር አልባ መሆን ትንሣኤን ከሕይወት ጋር አለመካፈል ነው። እኛስ የተነሣነው ለመኖር ይሆን? የአንዳንድ ሰው አነሣሥ ለመውደቅ ነው። የአንዳንድ ሰው አነሣሥ ሌላውን ለመጣል ነው። የአንዳንድ ሰው አነሣሥ ለኃጢአት ነው። ሕዝቅያስ ተነሥቶ ነበር። ከሞት መንገድ ተመልሶ አገርን የሚጎዳ ተግባር ፈጸመ /2ነገሥ. 20/። መነሣት ለመኖር ይሁንልን።

             2-   “እኔ መንገድና እውነት ሕይወትም ነኝ” /ዮሐ. 14፡6/።

ቀጣዩ ምሥጢር ነው። የምሥጢርን አምላክ ለያዙ ግን ያለ መረጃ ቀጣዩ የሚያስደስት ነው። በዓለም ላይ የሚያኖረን ማወቃችን ብቻ ሳይሆን አለማወቃችንም ነው። የወዳጆቻችንን ስሜት፣ የአጋሮቻችንን ተግባር፣ የጠላቶቻችንን ዱለታ አለማወቃችን አንዱ የደስታችን ምሥጢር ነው። እግዚአብሔር እያወቀልን መኖር ልዩ ዋስትና ነው። ነገን አናውቅም፣ የነገን አምላክ ግን እናውቀዋለን። እግዚአብሔርን ብናውቅ አንዳንድ ነገሮችን ለማወቅ አንሻም። እርሱ ያውቅልናል። እግዚአብሔርን ስናውቅ እንደሚያውቅልን በማሰብ ደስ ይለናል። አንድ ንጉሥን ከማወቃችን በላይ እርሳቸው ቢያውቁን ደስ ይለናል። እግዚአብሔርን ከማወቃችን በላይ በእርሱ መታወቃችን ደስ ይላል። “እንዴት” የሚል ጥያቄ አፈጻጸምን የሚያመለክት ነው። እግዚአብሔር እንዴት? አይባልም። ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ለእንዴት መልስ ሲሰጥ ነው፡- “እኔ መንገድና እውነት ሕይወትም ነኝ” ያለው /ዮሐ. 14፡6/።

አዎ እርሱ መንገድ ነው፣ እርሱ እውነት ነው፣ እርሱ ሕይወት ነው። ያለ መንገድ መድረስ፣ ያለ እውነት ማወቅ፣ ያለ ሕይወት መኖር የለም። የማያሳስተው የቀና ጎዳና፣ የማይታበለው እውነት፣ የማይጠፋው ሕይወት ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። በእርሱ መንገድነት የሚሄዱ እውነትን ያውቃሉ፣ እውነትም ነጻ ታወጣቸዋለች። በዘላለም ሕይወትም ታከብራቸዋለች።

             3-   “እውነተኛው የወይን ግንድ እኔ ነኝ” /ዮሐ. 15፡1/።

አዳም ግንዳችን ነበር። ያ ግንድ በመበከሉ ቅርንጫፉ ሁሉ ተበክሎ ፍሬው መራራ ሆነ። ቅርንጫፉ እንደ ግንዱ ነው። ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ግን ዳግማዊ አዳም ሆኖ ወደ ዓለም መጣ። በእርሱ ያመኑ ሁሉ በእርሱ ላይ ይበቅላሉ። በእርሱ ላይ የበቀሉ ያፈራሉ። ማሻሻያ ለማድረግ አልመጣም። ከአሮጌው ግንድ ነጥሎ በራሱ ላይ ተከለን። በአሮጌው ግንድ ያለ ሐረግና ቅርንጫፍ ዕዳን ሲካፈል ይኖራል። በአዲሱ ግንድ ያለ ግን ሕይወትን ይካፈላል። አንዳንዴ ቤተሰባቸው በባዕድ አምልኮ ያለ ይፈራሉ። ግንዱ ላይ ስላሉ እኔንም ቢያጠቃ ይላሉ። በዘራቸው ርግማን ወይም ዕዳ ያለባቸው ይፈራሉ። መድኃኒቱ ግን አዲሱ ግንድ ላይ ሲተከሉ ከአሮጌው ግንድ በግድ ይለያሉ። በክርስቶስ ያልሆነ በአዳም ነው። ሦስተኛና ገለልተኛ ግንድ የለም። በአዳም ካለ የዘር የትውልድን አበሳ ይሸከማል። በክርስቶስ ያለ የዕዳውን ክፍያ ይቀበላል።

በእርግጥም አንተ አንተ ነህ። አንተ አንተ ስለሆንህ ይኸው እንኖራለን። ምስጋና ለስምህ ይሁን።


“እግዚአብሔር ለሕዝቡ…  በመጽሐፍ ይነግራቸዋል” 
/መዝ. 86፡6/

በዲያቆን አሸናፊ መኰንን የተዘጋጁ

አዳዲስ መጻሕፍት በገበያ ላይ

·    የጽድቅ ወለላ

·    ረጅሙ ፈትል

·    እርስ በርሳችሁ

በቅርብ ቀን

·    ቅዱስ ጋብቻ

መጻሕፍቱን ለማግኘት ቤርያ መጻሕፍት መደብር አራት ኪሎ አርበኞች ሕንጻ

ስልክ ቁጥር 0910 - 531997

Sunday, February 7, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /7/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ሰኞ ጥር 30/2008 ዓ.ም.

የዮሐንስ ወንጌል ዋና ዋና አስተምህሮ

2- ሰባቱ እኔ ነኝ

በወንጌሉ ውስጥ ከምናገኛቸው ዋና ዋና ትምህርቶች አንዱ ሰባቱ እኔ ነኝ የሚሉ መገለጫዎች ናቸው። ጌታችን ራሱን “እኔ ነኝ” በማለት በሰባት መንገዶች ገልጧል። እኔ ነኝ ብሎ የሚናገር እግዚአብሔር ብቻ ነው። ከፍጡር ወገን እኔ ነኝ ብሎ መናገር የሚችል ማንም የለም። ምክንያቱም በየደቂቃው ከአድራሻው እልፍ ይላልና። በየደቂቃውም ራሱን ያጣዋልና። እርሱ ግን በባሕርዩ የጸና ስለሆነ እኔ ነኝ ብሎ መናገር ይችላል። እኔ ነኝ የሚለው መግለጫ ያህዌ ነኝ ማለት ነው። በዘጸ. 3፡14 ላይ “እግዚአብሔርም ሙሴን፦ «ያለና የሚኖር» እኔ ነኝ አለው እንዲህ ለእስራኤል ልጆች። «ያለና የሚኖር» ወደ እናንተ ላከኝ ትላለህ አለው” እኔ ነኝ ያለው ያህዌ አሁን ሥጋ ለብሶ መጥቷል። እኔ ነኝ ማለት ያህዌ ነኝ ማለት ነው። ጌታን ሊይዙት በመጡ ጊዜ እኔ ነኝ ሲላቸው ወደ ምድር የወደቁት እኔ ያህዌ ነኝ ስላላቸውና አይሁዳውያን ይህን ስም መስማትና መቋቋም ስለማይችሉ ነው /ዮሐ. 18፡6-7/። ይህን ስም መጥራት አንችልም ብለው አዶናይ፣ ኤልሻዳይ እያሉ በልዋጭ ስም ይጠሩታል። ስለዚህ ጌታችን እኔ ነኝ ማለቱ ያህዌ ነኝ ማለቱ ነው።

 እኔ ነኝ እያለ ራሱን የገለጠው በሰባት መግለጫዎች ነው። ሰባት በዕብራውያን ዘንድ ፍጹምነትን አመልካች ቁጥር ነው። ስለዚህ ጌታችን ራሱን የገለጠባቸው ሰባቱ እኔ ነኝ የሕይወት ጥግና ሙላት፣ ለጥያቄአችንም ሙሉ መልስ ናቸው።

1-   “የሕይወት እንጀራ እኔ ነኝ” /ዮሐ. 6፡35/።

ጌታችን የሕይወት ጥጋብ ነው። እርሱ የበቃኝ ኑሮ መሠረት ነው። በዓለም ላይ ምንም ነገር ብናገኝ በቃኝ አንልም። ክርስቶስን ስናገኝ ብቻ በቃኝ እንላለን። ለምን? ስንል የጥጋብ ልኩ ስለሆነ ነው። የዚህ ዓለም ነገር ሁሉ የጨው ውሃ እንደ ጠጡ መልሶ ያስጠማል።  አንድ ያለው ዐሥር ያምረዋል። ዐሥር ያለው አርባ ያምረዋል። ክርስቶስ ግን የእርካታችን ሙሉ መልስ ነው። እኔ የሕይወት እንጀራ ነኝ በማለት የተናገረው ኅብስት አበርክቶ ስለመገባቸው እናነግሥህ ላሉትና መና የሚወርድበትን ዘመን ለናፈቁ አይሁዳውያን ነው። የበረከተ እንጀራም፣ የወረደ መናም ውስጥን አይሞላም። ውስጥን የሚሞላው እርሱን በእምነት መመገብ ብቻ ነው።

2-   “እኔ የዓለም ብርሃን ነኝ” /ዮሐ. 8፡12/።

ጌታችን ይህን ቃል የተናገረው ስታመነዝር አገኘናት ብለው አንዲት ሴትን እያዳፉ ላመጡ ከሳሾች ነው። የእግዚአብሔር መንግሥት የማጋለጥ አገልግሎት የለውም። የማጋለጥ ሥራ የፖሊስና እርምጃው ነው። ጌታ ሰው በጨለማ ሲሆን ራሱን እየረሳ የሌላውን ማንነት እንደሚያይ እየገለጠ ነው። ይህን ቃል ሲናገር እነዚያ ከሳሾች ወጥተዋል። ከሳሾች ግን በዘመናት አሉና ወደ ብርሃን ጋበዛቸው። እርሱ “እኔ የዓለም ብርሃን ነኝ” ሲል ፀሐይና ጨረቃን እተካለሁ እያለ አይደለም። እርሱ የውስጥና የሕይወት ብርሃን ነው። በእርሱ ብርሃን ፊት ስንቆም ራሳችንን ብቻ እናያለን። ሌሎች ያጎደሉትን እያዩ ከመሳለቅ እኔ ልሞላው የምችለው ምንድነው? የሚያሰኝ ብርሃን ክርስቶስ ነው። ዓለሙ በመካሰስ ይኖራልና ይህ ብርሃን ያስፈልገዋል። እነዚያ ፈሪሳውያን እየተመጻደቁ የመጡት በንጽሕና አይደለም፣ በኃጢአት ዓይነት ነው። ዓለም በኃጢአት ዓይነት ሲናናቅ ይኖራል። የጌታ የቅድስና ብርሃን ግን ራስን ያሳያል። የፀሐይ ብርሃን ሰዎችን እናይበታለን፣ የክርስቶስ ብርሃን ግን ራስን ያሳያል። የፀሐይ ብርሃን ፈራጅ ያደርጋል፣ ክርስቶስ ግን ሸፋኝ ያደርጋል። ወደ ክርስቶስ ስንደርስ እንደ እኛ ያለ ደካማ እንደሌለ ይገባናል።

3-   “እኔ የበጎች በር ነኝ” /ዮሐ. 10፡7/።

በር ሁለት ዓይነት አገልግሎት አለው። ለእንግዳ የሚከፈት፣ ለሌባ የሚዘጋ ነው። ኢየሱስ ክርስቶስም በርነቱ ለበጎች ብቻ ነው። በግ የዋህ ነው፣ ምእመናንም የዋህ ናቸው። ዛሬ ያለው ክርስትና የዋህነትን እያጣ ብልጣብልጥነት እየሆነ ነው። ምናልባት አይጠጡ ይሆናል፣ ግን ጤናን ለመጠበቅ ሊሆን ይችላል። የማያጨሱ ሰው ግን የሚያጨሱ በቤተ ክርስቲያን አሉ። ሜዳዊ ወይም የታይታ ቅድስናን የተሞሉ፣ ነጭ ልብስ እንጂ ነጭ ልብ ያጡ አያሌ ናቸው። ጌታችን በርነቱ ለበጎች ነው። በር ጠባብ ነው፣ ሲገቡ ግን ሰፊ ማረፊያ አለው። ወደ ጌታም ለመድረስ ትግሉ ብዙ ነው። አንዴ ከገቡ ግን መሰማሪያው ሰፊ ነው። በግ ከሌሎች እንስሳት ልዩ የሚያደርገው ያለ እረኛው ይጠፋል። ሌሎቹ እንስሳት በማሽተት ወደ መጡበት ይመለሳሉ። በግ ግን ከእረኛው ከተለየ ይጠፋል እንጂ አስታውሶ መመለስ አይሆንለትም። እንዲሁም ምእመናን በጎች ናቸው ሲባል ክርስቶስን የሚከተሉና አገልጋዮቻቸውን የሚያከብሩ ናቸው ማለት ነው። ራሳቸውን የሚያሰማሩ፣ ተጠሪነት የሌለው ሕይወት የሚኖሩ በጎች አይደሉም።

4-   “መልካም እረኛ እኔ ነኝ” /ዮሐ. 10፡ 11/።

እረኛ የሚያሲዘው ሀብት ስለሌለው የሚያሲዘው ራሱን ነው። ክርስቶስም ራሱን ያስያዘልን እረኛ ነው። እርሱ የነፍሳችን እረኛ ለመሆን በደሙ የፈረመልን ነው። መልካም ያልሆኑ እረኞች አሉ። ለበጉ ስለሚሰጡት ሳይሆን ስለሚቀበሉት የሚያስቡ፣ አውሬ ሲመጣ ጥለው የሚሸሹ እረኞች አሉ። ጌታችን ግን የራሱን ሕይወት አደጋ ላይ ጥሎ የታደገን መልካም እረኛ ነው።


ምስጋና ለጌትነቱ ይሁን።

Friday, February 5, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /6/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ቅዳሜ ጥር 28/2008 ዓ.ም

የዮሐንስ ወንጌል ዋና ዋና ትምህርቶች

የዮሐንስ ወንጌል ከሦስቱ ወንጌላት ልዩ የሚያደርገው የክርስቶስን መለኮታዊነት ለማስረዳት የሚተጋ ወንጌል በመሆኑ ነው። የጌታችንን ትምህርቶች በስፋት አስፍሮልናል። እንደ ሌሎቹ ወንጌላት በክርስቶስ ምሳሌዎችና ተአምራት ላይ ብዙ ዘገባ አላደረገም። የጌታችንን መለኮታዊነት ለመግለጽ አንዳንድ ተአምራትን ቢጽፍም ዋነኛ ዓላማው የጌታችን ህልውና ከዘላለም መሆኑን መግለጥ ነው። ወንጌሉ በሁለት ታላላቅ ክፍሎች የሚከፈል ነው። ከምዕራፍ 1-12 ስለ ጌታችንን መለኮታዊነት የገለጠበት ሲሆን ከ13-21 ከሐሙስ ማታ ጀምሮ ያለውን የጌታችንን ትምህርትና ነገረ መስቀሉን እንዲሁም ትንሣኤውን ይናገራል። ከምሴተ ሐሙስ ጀምሮ ያለውን ክስተት ሁሉም ወንጌላውያን ሲጽፉ ትምህርቱን ግን በስፋት የጻፈልን ዮሐንስ ነው።

የዮሐንስ ወንጌል ዋና ዋና ትምህርቶች

1- ስለ ክርስቶስ መለኮታዊነት ይናገራል

ዮሐንስ በወንጌሉ የክርስቶስን መለኮታዊነት የሚገልጸው በአራት መንገዶች ነው። 1ኛ- ዘላለማዊ ነው። 2ኛ- ከአብ ጋር የተካከለ ነው። 3ኛ- አምላካዊ ተአምራት ያደረገ ነው። 4ኛ- የሕይወት ምንጭ ነው።

ዮሐንስ ስለ ክርስቶስ መለኮታዊነት ወይም ዘላለማዊነት ለመግለጥ ይተጋል። ሥጋ መልበስ አንድ ታላቅ ክስተት እንጂ የህልውና መነሻ እንዳልሆነ በመግለጥ ይጀምራል። ከአርያም ወደ ቤተ ልሔም ይወርዳል እንጂ ከቤተ ልሔም ተነሥቶ ወደ አርያም ለመድረስ አይታገልም። ብዙዎች የክርስቶስን አምላክነት መቀበል የሚቸገሩት አሰሳቸውን የሚጀምሩት ከቤተ ልሔም ስለሆነ ነው። ቤተ ልሔም ግን የአንድ ታላቅ ፍቅር መግለጫ እንጂ የክርስቶስ መነሻ አይደለችም። ከቤተ ልሔም በፊት በመለኮትነት የኖረው ከቤተልሔም በኋላ ግን አምላክም ሰውም ነው። ዮሐንስ የክርስቶስን ዘላለማዊነት ለመግለጥ፡- ከአብ ጋር ከዘላለም እንደ ነበረ ይናገራል /ዮሐ. 1፡1/። ፍጥረትን ያበጀ፣ የሁሉም ነገር የመገኘቱ የበላይ ምክንያት እንደ ሆነ ያስረዳል /ዮሐ. 1፡3/። ዮሐንስ መጥምቅ ጌታችንን በሥጋ ልደት ስድስት ወር ቢቀድመውም ከዮሐንስ በፊት እንደ ነበረ ይመሰክራል /ዮሐ. 1፡30/። “አብርሃም ሳይወለድ እኔ አለሁ” በማለት ጌታችን ለአይሁድ የተናገረውን ይጠቅሳል /ዮሐ. 8፡58/። ከአብርሃም እስከ ጌታችን የሥጋ ልደት 2000 ዓመታት የዘመን ርኅቀት አለው። ጌታችን ከአብርሃም በፊት እንደ ነበር ሲናገር ገና የሠላሳ ዓመት ጎበዝ ነበር። እርሱ ግን በመለኮትነቱ ከአብርሃም በፊት የነበረ ነው።

ዮሐንስ ከአብ ጋር በእኩያነት መኖሩን በመግለጥ የክርስቶስን መለኮታዊነት ይገልጣል። “በመጀመሪያው ቃል ነበረ፥ ቃልም በእግዚአብሔር ዘንድ ነበረ፥ ቃልም እግዚአብሔር ነበረ” ይላል /ዮሐ. 1፡1/። ወልድ ኢየሱስ ክርስቶስ ከዘላለም ከአብ ጋር ነበረ። ከእግዚአብሔር አብም ጋር ልዩ ኅብረት አለው። ከአብ ጋር የኖረውም በጥገኝነት ሳይሆን በእግዚአብሔርነት ነው። ራሱ ጌታችንም፡- “እኔና አብ አንድ ነን” /ዮሐ. 10፡30/ ብሏል። በአብ ክብር ያለ በመሆኑ ክርስቶስን ማየት አብን እንደ ማየት ነው /ዮሐ. 14፡9/።  አብ ያለውን ሕይወት ክርስቶስ አለው። ፍጹም ፈራጅም ነው /ዮሐ. 5፡19-29/።

ዮሐንስ የክርስቶስን መለኮታዊነት ያስረዳው ያደረገውን ተአምራት በመግለጥ ነው። ወደ አገልግሎቱ ከገባ በኋላ ጌታችን ያደረገውን የመጀመሪያውን ተአምር ዘግቦአል /ዮሐ. 2፡1-11/። በዚህ ተአምርም ክብሩን ገልጦ ደቀ መዛሙርቱ በእርሱ አምነዋል። ዮሐንስ የክርስቶስን መለኮታዊነት የገለጠው የሕይወት፣ የእውነትና የብርሃን ምንጭ መሆኑን በመግለጥ ነው /ዮሐ. 1፡4/። እነዚህ ነገሮች የመለኮት ገንዘብ ናቸው። በክርስቶስ አምነን የምንባረከው ክርስቶስ አምላክ ስለሆነ ነው። አሊያ “በሰው የሚታመን ሥጋ ለባሹንም ክንዱ የሚያደርግ ልቡም ከእግዚአብሔር የሚመለስ ሰው ርጉም ነው”  የሚለው ርግማን ይደርስብን ነበር /ኤር. 17፡5/። በሃይማኖተ አበው እንደ ተገለጠው፡- “ማንም ማን ከመለኮት የተለየ ፍጡር ነው ብሎ በክርስቶስ አይመን፤ ከሕይወት እንዳይለይ፤ ፍጡር ዓለምን ያድን ዘንድ አይችልምና። የፍጡር ሞትም በሰው አምኖ የሚጠመቀውን አያከብረውምና ሁላችን በክርስቶስ ሞት እንከብራለን እንጂ” ይላል /ዘአቡሊዲስ ም. 42፣5/።


ጸጋውን ያብዛልን።

Thursday, February 4, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /5/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ዓርብ ጥር 27/2008 ዓ.ም

የወንጌሉ ዓላማ

 የዮሐንስ አምስት መጻሕፍት ተመሳሳይና ተከታታይ አሳብ አላቸው። ተመሳሳይነታቸው ሁሉም ስለ መጀመሪያ ይናገራሉ። ወንጌሉ ስለ ቀዳማዊ ቃል፣ መልእክታቱ ጌታን መጀመሪያ ስላዩ ደቀ መዛሙርት፣ ራእዩ ስለ ዘላለም ዘመን መነሻ ይናገራሉ። ተከታታይነታቸው ፍቅርን መሠረት ያደረገ ነው። ወንጌሉ ስለ እግዚአብሔር ፍቅር፣ መልእክታቱ የእግዚአብሔርን ፍቅር በኅብረት ውስጥ ስለ መግለጥ፣ ራእዩ በፍቅር ዓለም ለዘላለም ስለመጠቅለል ይናገራሉ። የዮሐንስ ወንጌል ስለ ሕይወትና ስለ እውነት ይናገራል። ሕይወትንና እውነትንም በብርሃን ይመስላል። ሕይወትና እውነት የሰው አይደሉም። ከእግዚአብሔር ተቀብለን እፎይ የምንልባቸውና የምንገለጥባቸው ስጦታዎች ናቸው። ያለ ሕይወት መኖር፣ ያለ እውነትም ማወቅ የለም። ያ ሕይወትና ያ እውነት የእግዚአብሔር ልጅ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። የወንጌሉን ዓላማ ራሱ ሲገልጥ እንዲህ ብሏል፡- “ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ ታምኑ ዘንድ፥ አምናችሁም በስሙ ሕይወት ይሆንላችሁ ዘንድ ይህ ተጽፎአል” /ዮሐ. 21፡31/።

ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ ነው ማለት የባሕርይ አምላክ ነው ማለት ነው። እኛ ከሰው የተገኘን ሰው እንደ ሆንን ኢየሱስ ክርስቶስም ከእግዚአብሔር የተገኘ እግዚአብሔር ነው። የእግዚአብሔር ልጅ የሚለው በዮሐንስ ወንጌል አገላለጥ፡-

1-  የእግዚአብሔር አብንና የእግዚአብሔር ወልድን ጽኑ ፍቅር ይገልጻል። “መቼም ቢሆን እግዚአብሔርን ያየው አንድ ስንኳ የለም፤ በአባቱ እቅፍ ያለ አንድ ልጁ እርሱ ተረከው” /ዮሐ. 1፡18/። እቅፍ የሚለው ቃል ሁለት ነገሮችን ይገልጣል። የመጀመሪያው ፍቅርን ሲሆን ሁለተኛው አለመለየትን ነው። እግዚአብሔር ወልድ ከእግዚአብሔር አብ ጋር ባለመለየትና በፍቅር ከዘላለም ነበረ።

2-  በአብና በወልድ መካከል እኩያነትንና አቻነትን ያመለክታል። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ እግዚአብሔር አባቴ ነው ሲል እኩያነትን ለማመልከት ነው። “ራሱን ከእግዚአብሔር ጋር አስተካክሎ እግዚአብሔር አባቴ ነው ስላለ፥ ስለዚህ አይሁድ ሊገድሉት አብዝተው ይፈልጉት ነበር” /ዮሐ. 5፡18/። ለአንድ አይሁዳዊ እግዚአብሔር አባቴ ነው ማለት ዕለታዊ መፈክሩ ነው። ኢየሱስ ግን አባቴ ነው ያለበት ድምፅ እኩያነትን አመልካች ስለነበር ሊገድሉት ይፈልጉ ነበር።

3-  የወልድ ልጅነትም እኛ ልጆች ከተባልንበት የተለየ ምሥጢርን ያሳያል። እርሱ ራሱ ቀላቅሎ አባታችን አላለም። አባቴ ብሏል። “እኔ ወደ አባቴና ወደ አባታችሁ … ዓርጋለሁ” /ዮሐ. 20፡17/። እኛ ልጆች የሆነው በጸጋ፣ በልግስና፣ በማደጎ እንጂ እንደ ክርስቶስ በባሕርይ አይደለም።

የእኛ ልጅነትና የእርሱ ልጅነት ልዩነት እንዳለው።

     1-  እኛ የምንወለደው ከሥላሴ ነው። አብም አባት /ሮሜ. 8፡15/፣ ወልድም አባት /ማቴ. 19፡19/፣ መንፈስ ቅዱስም አባት /ዮሐ. 3፡5/ ተብሏል። የምንወለደው ከሥላሴ ነውና። ወልድ ግን የተወለደው ከአብ ብቻ ነው። በሥላሴ ውሳጣዊ ግብር አብ ወልድን ይወልዳል። በሥላሴ አፍአዊ ግብር እኛ ከሥላሴ እንወለዳለን።

    2-  የእኛ ልጅነት ፍጡርነትን አያስቀርም። እርሱ ልጅ ስለሆነ የአብ እኩያ ነው። በልጅነቱ ስግደት ተቀባይ ነው። እኛ ግን ልጆች ብንሆንም ስግደት አቅራቢ ነን። አንዳንድ የስህተት ትምህርቶች እየተሰሙ ነው። “ኢየሱስም ልጅ ነው እኛም ልጆች ነን። እኩል ነንና እርሱን መለመን የለብንም። በሥልጣን ማዘዝ ብቻ እንችላለን” የሚል ትምህርት በአደባባይ እየሰማን ነው። ይህ ብቻ አይደለም “ኢየሱስ ልጅ የሆነው በቤተ ልሔም ከተወለደ በኋላ ነው” የሚል ትምህርት እየተስፋፋ ነው። የዚህ ችግሩ በእኛና በክርስቶስ መካከል ያለውን ልጅነት ልዩነት እንዳለው አለመረዳት ነው። ከዘላለም የእግዚአብሔር ቃል ከሆነ ከዘላለም የእግዚአብሔር ልጅ ነው። አዎ የዮሐንስ ወንጌል የተጻፈው ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን አምነን የዘላለም ሕይወት ለማግኘት ነው። እግዚአብሔር ከስህተት ትምህርት ይጠብቀን።



Wednesday, February 3, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /4/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ሐሙስ ጥር 26/2008 ዓ.ም

የዮሐንስ ወንጌል መቼት/መችና የት/

ዮሐንስ ወንጌሉን የጻፈው ፍጥሞ በምትባል ሞቃታማና ዓለታማ ደሴት ላይ ታስሮ ነው /ራእ. 1፡9/። ዮሐንስ ሲታሰር የኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን መሪ ነበር። ይህች የኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን በጳውሎስ ተመሥርታ ጢሞቴዎስ አገልግሏታል። ዮሐንስም እስከ እስራቱ ድረስ በዚህች ቤተ ክርስቲያን አገልግሏል። የኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ታላላቅ አባቶች ያገለገሏት ቤተ ክርስቲያን ናት። ይህች ቤተ ክርስቲያ በክፉ ዓለም ላይ መልካነቷን የጠበቀች በዘመናዊው ዓለም ውስጥ የላለሙን የመረጠች በጣኦት መንደር ሕያው ጌታን ያከበረች፣ በዝሙት መዲና ንጽሕናን ጌጥ ያደረገች ቤተ ክርስቲያን ናት። ከኤፌሶን መልእክት እንደምንረዳው ይህች ቤተ ክርስቲያን ስፍራዋን ያወቀች ነበረች። ስፍራዋም ከጌታችን ከኢየሱስ ቀኝ በሰማይ ነበረ /ኤፌ. 1፡21፤2፡6/። ይህችን ቤተ ክርስቲያን እየመራ ሳለ ዮሐንስ ወደ ግዞት ተወሰደ። ዛሬ ይህች ቤተ ክርስቲያን እንኳን ኅብረቷ ከተማዋም የለም። በአሸዋ የተቀበረች ከተማ ሆናለች። ምክንያቱም በራእይ  ዮሐንስ ላይ እንደ ተገለጠው የቀደመ ፍቅሯን ትታ ነበር /ራእ. 2፡4/

ዮሐንስም በመጨረሻ በራእዩ አገለገላት /ራእ. 2፡1-7/። ዮሐንስ ብዙ ራእዮችን ያየው በሞቃታማዋ ደሴት ላይ ኖ ነው። ደሴት የተፈጥሮ እስር ቤት ነው። የባሕር ፍርሃት ስላለ ማንም ሊንቀሳቀስ አይችልም። ደሴት መዝናኛ የሚሆነው ጀልባ እስካለ ድረስ ነው። ጀልባው የተወሰደበት ጎብኚ ወደ እስረኛነት ይቀየራል። ዮሐንስ የምድሩ ሲዘጋበት የሰማይ መስኮት ተከፈተለት። ደሴቱ ዝግ ቢሆንም ሰማይ ግን ክፍት ነው። ዙሪያውን ነገሥታት ቢያጥሩትም ወደ ሰማይ ግን ማጠር አይችሉም። በተዘጋ ሰማይ ዙሪያው ክፍት ከሚሆን በተከፈተ ሰማይ ዙሪያው ዝግ ቢሆን ይሻላል። ዮሐንስ ራእዩን የመቀበሉ ምክንያት እስረኛ መሆኑ ወይም ደሴት ላይ መኖሩ ሳይሆን በጌታ ቀን በመንፈስ መሆኑ ነው /ራእ. 1፡10/፡፡ የጌታ ቀን በብሉይ ኪዳን ሰንበት የሚል መጠሪያ ያላት ናት። ቀኑ ሊለያይ ቢችልም ጽንሰ አሳቡ ግን አይለያይም። ሰንበት በሥጋ አርፈን በመንፈስ እግዚአብሔርን የምናስስበት ነው። ከአይሁ ጋር ያለን ልዩነት እነርሱ ቀኑን ሲያከብሩ እኛ ግን የሰንበትን ጌታ እናከብርበታለን። ሰንበት የተፈጥሮ ሕግ እንጂ የኦሪት ሕግ አይደለም /ዘፍ. 2፡2/። ስንፈጠር እንድናርፍና እንድናመልከ ሆነን ተፈጥረናል።ሥጋዊ ድካማችን እንኳ ሰንበትን ይናፍቃል። ሰንበት የቤተሰብ ወይም የመዝናናት ቀን አይደለም። ሰንት የጌታ ቀን ነው በዚህ ቀን በሥጋ ስንሆን የያዝነው ራእይ ይጠፋናል። በመንፈስ ስንሆን ግን ዘመናትን የሚያይ ራእይ እንቀበላለን።

ዮሐንስ ወንጌሉንም የጻፈው በዚሁ በፍጥሞ ደሴት ላይ ሳለ ነው። ይህ በ90 ዓ.ም. ገደማ መሆኑ ነው። ዮሐንስ የመጨረሻው በሕይወት የቆየ ሐዋርያ ነው። የመጨረሻውንም የአዲስ ኪዳን መጽሐፍ ራእየ ዮሐንስን የጻፈልን ነው። የዮሐንስ ወንጌል የተጻፈው ከወንጌላት ሁሉ መጨረሻ ነው። ስለዚህ ስቱ ወንጌላት ያልዘገቡትን ዘገባዎች አስፍሯል። ይህ ዮሐንስ በሥጋ እንዳልሞተ ይታመናል /ዮሐ. 21፡23/። ካልሞተም ሞትን መቅመሱ የማይቀር ነው። ዘመነ ሐዋርያት ከ33-100 ዓ.ም ነው። ዮሐንስ በ96 ዓ.ም አገልግሎቱን ከፈጸመ የመጨረሻው ዋርያ ነው።


 ለእኛም ራእይን ያብዛልን።

Tuesday, February 2, 2016

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /3/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ረቡዕ ጥር 25/2008 ዓ.ም

የዮሐንስ ወንጌል ተደራስያን

ዮሐንስ ወንጌሉን የጻፈው በሥጋ የተገለጠው ኢየሱስ ክርስቶስ የባሕርይ አምላክ መሆኑን ለመግለጥ ነው። ከሦስቱ ወንጌላት ልዩ የሚያደርገው የሚጀምረው ከጌታ ጽንሰት፣ የትውልድ ሐረግ፣ ጥምቀት ሳይሆን ከዘላለማዊ ልደቱ በመሆኑ ነው። ቤተ ልሔም ለክርስቶስ ልዩ የመገለጥ ስፍራ እንጂ የህልውናው መነሻ አይደለችም። እርሱ ከዘላለም ከአብ ጋር የነበረ መሆኑን በመግለጥ ይጀምራል። የዮሐንስ ወንጌል ተደራስያን በክርስቶስ አምላክነት ማመን የሚገባቸው ወገኖች ሁሉ ናቸው። ማቴዎስ ለአይሁድ፣ ማርቆስ ለሮማውያን፣ ሉቃስ ለቴዎፍሎስ ሲጽፍ ዮሐንስ ግን ለአይሁድና ለአሕዛብ የክርስቶስን የባሕርይ አምላክነት እንዲያምኑ ጽፏል። ኢየሱስ ክርስቶስ በታሪክ ውስጥ የነበረ አንድ ሰው አድርጎ ማመን ለብዙዎች አይቸግራቸውም። ስለ ግፍ ሞቱና ስለ ደግነቱም ሊቀበሉ ይችላሉ። ይህንን የታሪክ መዝገብም አልካደውም። ለመዳን ግን ኢየሱስ ክርስቶስ አምላክ መሆኑን ማመን ያስፈልጋል። በመስቀል ላይ የዋለው ሰው ብቻ ከሆነ ሞቱ ሰማዕትነት እንጂ ቤዛነት ሊሆን አይችልም። ደግሞም በፍጡር ዓለም ሊድን አይችልም። በመስቀል ላይ የሞተው መለኮት ብቻ ነው እንዳንል መለኮት በባሕርዩ አይሞትም። እርሱ ግን ፍጹም ሰው ፍጹም አምላክ ነው። እርሱ እግዚአብሔር ባይሆን ኖሮ በሞቱ የእግዚአብሔር ፍቅር ተገለጠ ሊባል አይችልም።

ዮሐንስ የጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስን የባሕርይ አምላክነት ለመግለጥ የተጠቀመው አይሁዳውያንና አረማውያን በሚያውቁት ቃል ነው። “በመጀመሪያው ቃል ነበረ” በማለት ይጀምራል /ዮሐ. 1፡1/። ይህ ቃል የተባለው በግሪኩ ሎጎስ የሚባለው ነው። ሎጎስ ለብዙ መቶ ዓመታት የለማ ቃል ነው። ሎጎስ በጥንት አረማውያንና አይሁዳውያን ሥነ ጽሑፍ የታወቀ ነው። አንድ ኦርቶዶክሳዊ ሊቅም፡- ከክርስቶስ ልደት በፊት 500 ዓመት የነበረው ሒራክሊቱስ የተባለው ፈላስፋሎጎስ እግዚአብሔርን በመግለጥ ዓለምን የሚገዛና የሚያሳውቅ የበላይ ምክንያት በማለት ጽፎ ነበር፡፡ ከእርሱም በኋላ በይበልጥ ለሌሎች ያስተዋወቁት ስቶይክስ የተባሉ 335-263 ዓመት ከክርስቶስ ልደት በፊት የነበሩ ፈላስፎች ናቸው፡፡ እነዚህ ፈላስፎች በአቴንስ ትምህርት ቤት አቋቁመው ስለ ሎጎስ ያስተምሩ ነበር፡፡ የዚህ ጽንሰ ሐሳብ ትርጉም ግሪክኛ በሚናገሩ አይሁዳውያን ዘንድ ይበልጥ እየተስፋፋ መሄዱ ጥበብ (Wisdom) ከሚለው ጋር የትርጉም ዝምድናን አገኘ፡፡ በእስክንድሪያ 30 ዓመተ ዓለም እስከ 50 . የነበረው ፋይሎ የተባለ አይሁዳዊ ፈላስፋ ግሪክኛ መጽሐፍ ቅዱስን በማዛመድ ሎጎስ የሚታየውንና የማይታየውን ዓለም አንድ ያደረገ መለኮታዊ ኃይል ነው በማለት ይገልጻል፡፡ የፋይሎን መጻሕፍት ያነበቡ ግሪክኛ ተናጋሪ አይሁድም እግዚአብሔር ራሱን ለዓለም ይገልጥ የነበረው በቃል አማካይነት ነው፡፡ ያህዌ ለአብርሃም፣ ለአጋር፣ ለይስሐቅ፣ ለያዕቆብ፣ ለሙሴ በቊጥቋጦ ራሱን የገለጠላቸው በቃል አማካይነት ነውበማለት ይተርካሉ፡፡ ስለዚህ ወንጌላዊው ዮሐንስ በግሪክኛ ወንጌሉን ሲጽፍ አይሁዳውያንና አረማውያን በለመዱትሎጎስየሚለውን ቃል በመጥቀስ፡- “ለአባቶችና ለነቢያት ሥጋን ከመልበሱ በፊት የተገለጠው የያህዌ ቃል ዛሬ በሥጋ የተገለጠው ክርስቶስ እንጂ ሌላ አይደለም በማለት በመጀመሪያው ምዕራፍና ቊጥር ይገልጻልብለዋል።


ይህ ቃል ወይም ሎጎስ ለፍጥረት የበላይ ምክንያት፣ ዘላለማዊ ጥበብ፣ እግዚአብሔርን የገለጠ ብርሃን፣ አባቶችን የመራ፣ የአብ መልእክተኛ ነው። ዮሐንስም፡- “ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን ታምኑ ዘንድ፥ አምናችሁም በስሙ ሕይወት ይሆንላችሁ ዘንድ ይህ ተጽፎአል” ይላል /ዮሐ. 20፡31/። ስሙ ይቀደስ፡፡