Tuesday, April 11, 2017

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 146/

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ማክሰኞ ሚያዝያ 3 / 2009 ዓ.ም.



ሁሉን ይነግረናል

“ሴቲቱ፡- ክርስቶስ የሚባል መሲሕ እንዲመጣ አውቃለሁ፤ እርሱ ሲመጣ ሁሉን ይነግረናል አለችው ። ኢየሱስ፦ የምናገርሽ እኔ እርሱ ነኝ አላት” /ዮሐ. 4፥25/ ።

በዕብራይስጥ ፣ በአራማይክ ፣ በዐረቢኛ መሢሕ ሲባል በግሪክ ደግሞ ክርስቶስ ይባላል ። ትርጉሙ የተቀባ ወይም የከበረ ማለት ነው ። ይህን ስያሜ ያገኙ የነበሩ እስራኤልን በዙሪያቸው ካሉ ጠላቶች የሚታደጉ ነጻ አውጪዎች ሲሆኑ በቅዱስ ዘይት የከበሩ ነቢያት ፣ ነገሥታትና ካህናትም እንደ መሢሓውያን ይታዩ ነበር ። እስራኤል ሁሉ ይጠብቁት የነበረው አንድ መሢሕ ግን አለ ። እርሱም ኢየሱስ ክርስቶስ ነው ። ነገር ግን በተስፋ የናፈቁትን ፣ በትንቢት ያከበሩትን ፣ በሱባዔ ያሰሱትን ክርስቶስ በመጣ ጊዜ አልተቀበሉትም ። ምክንያቱ ምንድነው ? ስንል ይጠብቁት የነበረው ከምድራውያን ጠላቶቻችን ተዋግቶ ነጻ ያወጣናል ። ዙፋኑንም በኢየሩሳሌም አጽንቶ ያከብረናል ብለው ነው ። እንደ ጠበቁት ስላልተገለጠ ሊቀበሉት አልቻሉም ። ክርስቶስ ምድራዊ መንግሥትን ይይዛል የሚል አሳብ በደቀ መዛሙርቱ ልብ እስከ ዕርገቱ ቀን ድረስ ነበረ /የሐዋ. 1፥6/ ። በመካከላቸውም የነበረው ክርክር በዚያች መንግሥት ከፍተኛው ሹመት ለማን ይሰጣል ? የሚል ነበረ ። ይህንን ምኞታቸውን ያምኑትና እርስ በርሳቸው ይጣላሉ ። ጌታችን ኅብስት አበርክቶ ሺህዎችን በመገበ ጊዜም ሊያነግሡት ፈልገው ነበረ /ዮሐ. 6፥15/ ። ሆሳዕና በአርያም እያሉ ወደ ኢየሩሳሌም ሲገባ ያጀቡት ከፊት ለፊቱ መስቀል እንዳለበት አልተገነዘቡም ። በዚህ ምክንያት ሊቀበሉት አልተቻላቸውም ።

Monday, April 10, 2017

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 145/


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ሰኞ ሚያዝያ 2 / 2009 ዓ.ም.



አልዕሉ አልባቢክሙ

ቅዳሴ ኤጲፋንዮስን የሚቀድሰው ካህን “አልዕሉ አልባቢክሙ” ማለት “ልቡናችሁን ከፍ ከፍ አድርጉ” በማለት ወደ ሰማይ ማደሪያ ምእመናንን ሲያነቃቃ ምእመናንም እንዲህ ብለው ይመልሱለታል ፡- “በአምላካችን በእግዚአብሔር ዘንድ አለን” ይሉታል ። በዚህ ጊዜ የእግዚአብሔርን ዘላለማዊ ባሕርይና ዘላለማዊ ብርታት ማወጅ ይጀምራል ።

እግዚአብሔር በገናንነቱ ገናና ነው ፤
በቅድስናውም የተቀደሰ ነው ፤
በምስጋናውም የተመሰገነ ነው ፤
በክብሩም የከበረ ነው ።

ከመቼ ወዲህ የማይሉት ቀዳማዊ ነው ፤
እስከ ዛሬ የማይሉት ማእከላዊ ነው ፤
እስከዚህ የማይሉት ደኃራዊ ነው ።

ለአነዋወሩ ጥንት የለውም ፤
ለአኳኋኑም ፍጻሜ የለውም ፤
ለዘመኑ ቊጥር የለውም ፤

ለዓመታቱም ልክ ቊጥር የለውም ፤
ለውርዝውናው ማርጀት የለበትም ፤
ለኃይሉም ጽናት ፣ ድካም የለበትም ፤
ለመልኩም ጥፋት የለበትም ።

ለጥበቡ ባሕር ፣ ድንበር የለውም ፤
ለትእዛዙም ይቅርታ ፣ መስፈርት የለውም ፤
ለመንግሥቱ ስፋት ፣ አቅም ልክ የለውም ፤
ለአገዛዙም ስፋት ፣ ወሰን የለውም ።
በኅሊና የማያገኙት ሥውር ነው ፤
በልቡናም የማይረዱት ምጡቅ ነው ፤
አእዋፋት የማይደርሱበት ረጅም ነው ፤
ዓሣዎች የማይዋኙበት ጥልቅ ነው ።

ከተራሮች ራስ ይልቅ ከፍ ከፍ ያለ ነው ፤
ከባሕር ጥልቅነት ይልቅ ጥልቅ ነው ፤
ነገሥታት የማይነሣሡበት ጽኑ ነው ፤
መኳንንት የማይቃወሙት አሸናፊ ነው ።

የጥበበኞችን ምክር የሚያጠፋ ጥበበኛ ነው ፤
የሚመክሩትን ሰዎች አሳባቸውን የሚያስረሳ ዐዋቂ ነው ፤
የጸኑ ልጓሞችን የሚፈታ ኃያል ነው ፤
የኃጥአንን ጥርሶች የሚያደቅ ፣
የትዕቢተኞችንም ክንድ የሚቀጠቅጥ ብርቱ ነው ።

የግብዞችን ፊት የሚያዋርድ ክቡር ነው ።
የዝንጉዎችን ብርሃን የሚያርቅ ከሃሊ ነው ።

ባልንጀራ የሌለው አንድዬ ነው ፤
ዘመድ የሌለው ብቸኛ ነው ፤


                    /ቅዳሴ ኤጲፋንዮስ ቊጥር 2-10/።

Saturday, April 8, 2017

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 144/

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ቅዳሜ መጋቢት 30 / 2009 ዓ.ም.


ደብረ እግዚአብሔር

“ነገር ግን በእውነት የሚሰግዱ ለአብ በመንፈስና በእውነት የሚሰግዱበት ጊዜ ይመጣል አሁንም ሆኖአል ፤ አብ ሊሰግዱለት እንደ እነዚህ ያሉትን ይሻልና” /ዮሐ. 4፥23/ ።

ጌታችን ስግደትን እውነተኛ የሚያደርገው ደብረ ገሪዛን ነው ወይስ ኢየሩሳሌም ? ለሚለው ጥያቄ የሰጠው ምላሽ ስግደትን እውነተኛ የሚያደርገው ከመልክአ ምድር ይልቅ የልብ ዝንባሌ መሆኑን ገለጠ ። እግዚአብሔር የሚሻው ይህንን ነው ። ደብረ ገሪዛን ለመውጣት ኢየሩሳሌም ለመውረድ የሚያስፈልገው ጉልበትና ገንዘብ ነው ። እግዚአብሔርን ለማምለክ ግን የሚያስፈልገው ሃይማኖት ነው ። ጌታችን ለአብ በመንፈስና በእውነት የሚሰግዱበት ጊዜ እንደሚመጣ አሁንም እንደሆነ አበሰረ ። ከደብተራ ኦሪት ወደ ሰሎሞን መቅደስ ፣ ከሰሎሞን መቅደስ ወደ ምኩራብ ሲሸጋገር የኖረው የአምልኮ ማዕከል አሁን ደግሞ በሰማያዊት መቅደስ በእምነት በመገኘት የሚቀጥል መሆኑን ተናገረ ። በአባወራ ይፈጸም የነበረው አምልኮ ወደ ሌዋውያን ካህናት አደገ ። በሌዋውያን ካህናት ይፈጸም የነበረው አገልግሎት በአዲስ ኪዳን አማንያን ተተካ ። በፈቃድ ይደረግ የነበረው አምልኮ የሕግ ከለላ አገኘ ። በሕግ ከለላ ይደረግ የነበረው አምልኮ በእውቀትና በእምነት እንዲሁም በዳነ ማንነት የሚከናወን ሆነ ።

Wednesday, April 5, 2017

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 143/

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ረቡዕ መጋቢት 27 / 2009 ዓ.ም.



ድሆችን የረሳ አምልኮ

እግዚአብሔር የት ይገኛል ? እግዚአብሔር በእርግጠኝነት የሚገኝበት ቦታ የት ነው ? በቤተ መንግሥት ነው ? በቤተ መቅደስ ነው ? በሊቃውንት መካከል ነው ? እግዚአብሔር በእርግጠኝነት የሚገኘው በድሆች መካከል ነው። እርሱ ለልዑሉ ሳይሆን ለእረኛው ሙሴ ተገለጠ ። ልዑሉ ሙሴ ገደለ። እረኛው ሙሴ ግን ሕዝቤን ልቀቅ ይልሃል ብሎ በፈርዖን ፊት ቆመ ። ጌታችን በቤተ መቅደስ ሳይሆን በበረት  ተወለደ ። ለሊቃነ ካህናት ሳይሆን ለእረኞች ልደቱን አበሰረ ። ጌታችን ከድሆች ጋር ነው ። ባለጠጎች ታዲያ እግዚአብሔር የላቸውም ማለት ነው ? እነርሱም እርሱን ለማግኘት በመንፈስ ድሆች መሆን አለባቸው /ማቴ. 5፥3/ ። ማን ማለት ነው ? ያላቸውን ነገር እንደሌላቸው መቊጠር አለባቸው ። ታናናሾች ታላቅ አምላክ እንዳላቸው ጌታችን ተናገረ /ማቴ. 18፥10/ ። ከጠቢባን የተሰወረው በእውቀት ድሆች ለሆኑት ሕጻናት በመገለጡ ጌታችን ሐሴት አደረገ /ሉቃ. 10፥21/ ። ፍጹም ለመሆን የሚወድም ያለውን ሀብት ሽጦ ለድሆች ይመጽውት አለ /ማቴ. 19፥21/ ። የመጨረሻው ቀን ጥያቄም ድሆች ናቸው /ማቴ. 25፥35/ ። እግዚአብሔር መንፈሳዊነታችንን የሚመዝነው ለድሆች ባለን አመለካከት ነው። ራሱ ማጥገብ ሲችል እኛን ያዘዘን ድሆች የእኛ መለኪያ ሚዛን ፣ መታወቂያ ቱንቢ ስለሆኑ ነው ።

Tuesday, April 4, 2017

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 142/

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ማክሰኞ መጋቢት 26 / 2009 ዓ.ም.



ሥርዓት የለሽ አምልኮ

ጥቁር አሜሪካውያን ከለምለም አህጉራቸው ተግዘው ፣ የቅኝ ገዢዎችን መንገዶችና ከተሞች በላብም በደምም ገንብተዋል ። ጉልበታቸው ድንጋይ ሲጠርብ ወርቃቸው ደግሞ የነጮችን ምድር አበልጽጓል ። ሳምንቱን በሙሉ በአስገባሪዎቻቸው እየተገረፉ ይሠሩ የነበሩ እነዚህ መከረኞች የነጻነት ቀናቸው ሰንበት ፣ የነጻነት ቦታቸው ቤተ ክርስቲያን ነበረች ። ያን ሁሉ መከራ የሚያደርሱባቸው ነጮች በሰንበት ቀን ጥቁር ዝር ከማይልበት ቤተ ክርስቲያናቸው ያመልካሉ ። ጥቁሮችም አንድና ብቸኛ በሆነችው የነጻነት ስፍራቸው በቤተ ክርስቲያን ፈጣሪያቸውን ያመልካሉ ። ታዲያ እነዚህ ጥቁሮች ወደ ቤተ ክርስቲያን ሲገቡ ነጻነታቸውን እንዴት እንደሚገልጡት ይጨነቃሉ ። ግማሹ እየዘለለ ፣ ግማሹ መሬት ላይ እየተንፈራፈረ ፣ ግማሹ ወንበር ላይ እየቆመ ለመጮህ ይሞክራል ። ስሜት የተቀላቀለውና መጨቆን የወለደው ይህ የአምልኮ አካሄድ ነጻነት መከበር ከጀመረ በኋላም ባህል እየሆነ መጣ ። እንደገና ከነጮቹ ጋር የሥርዓት ጠብ ጀመሩ ። ይህ መጨቆን የወለደው ፍንጠዛና ጩኸት ዛሬ በአፍሪካ አብያተ ክርስቲያናት እየተስፋፋ የእኛንም አገር እየወረሰ ይገኛል ። ሰላማዊ ስብከት ፣ ሰላማዊ ጸሎት እየጠፋ መዝሙሩ ከመልእክቱ ማጀቢያው እየደመቀ መጣ ። በአገሪቱ ያለው ሁሉም የዳንስ ዓይነት በመዝሙር ስም ይደነሳል ። ለእግዚአብሔር የተመረጠ መሥዋዕት ለማቅረብ የሚቆጣ እንኳ ያለ አይመስልም ። እርስ በርሱ የሆነበት የወጣቶች አምልኮ ከእውነት ለስሜት ፣ ከፍቅር ለግዴለሽነት ፣ ከሥርዓት ለሁከት ያደላ ሁኗል ። ዕድሜአቸው ለዲቁና የሚበቃ የጳጳስን ቦታ ስለያዙ ወጣትነታቸው ያስገደዳቸውን በግድ ያደርጉታል ።

Sunday, April 2, 2017

የዮሐንስ ወንጌል ትርጓሜ /ክፍል 141/

የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ሰኞ መጋቢት 25 / 2009 ዓ.ም.


ሥርዓት ብቻ የሆነ አምልኮ

ሥርዓት ብቻም መሆንም ያለ ሥርዓት መሆንም ሁለቱም ተገቢ አይደሉም ። ሥርዓት ብቻ የሆነ አምልኮ ሕይወት የለውም ። ሥርዓት የለሽ አምልኮም ሰላም የለውም ። አምልኮ ሕይወትንና ሰላምን ማስቀጠል ዋነኛው ዓላማው ነው ። አንድ ሰው ከእግዚአብሔር ጋር ያለው ግንኙነት ሲቀጥል እርሱ ሕይወት ነው ፣ እርሱ ሰላም ነው ። ይህንን ሕይወትና ሰላም የምናገኘው በአምልኮተ እግዚአብሔር ነው ። በቤታችን ያለው አምፑል የሚያበራው በውበቱ አይደለም ። ከኃይል ምንጭ ጋር በመገናኘቱ ነው ። ክርስትናችንም የሚያበራው ከእግዚአብሔር ጋር የማያቋርጥ ግንኙነት ሲኖረን ብቻ ነው ። ቃሉ ፣ ጸሎት፣ መንፈሳዊ ኅብረት ዕለታዊ ፍላጎት ናቸው ። እነዚህ ሦስት ነገሮች ከሌሉ ክርስቲያን ወደ ኋላ ለማለት ብሎም ለመካድ ይደርሳል ። ስለዚህ አምልኮ እውነተኛ እንዲሆን ሥርዓትም ሕይወትም ያስፈልገዋል ። ሐዋርያው በምክሩ እነዚህ ነገሮች የማይጓደሉ እስትንፋስ መሆናቸውን ይገልጣል ። ገለጣውንም ቀጥሎ ልብ በሉ ። “ሁልጊዜ” ፣ “ሳታቋርጡ” “አንተው” በሚሉት ነዋሪ አንቀጾች ያጸናዋል ።