Tuesday, June 30, 2015

ጥቂት ዕረፉ/ማር 631/


ወንጌል ማለት የምሥራች፣ የድኅነት ዜና ማለት ነው፡፡ ወንጌል ስለ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ አዳኝነት የሚናገር የነጻነት አዋጅ ነው፡፡ ወንጌል ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በሞቱ የኃጢአትን ዋጋ እንደ ከፈለ፣ በትንሣኤው ጽድቃችንን እንዳረጋገጠ፣ ገነት እንደተከፈተች፣ ሕይወት እንደ ተመለሰ፣ ክርስቶስ በድል ነሺ ዙፋኑ እንደ ተቀመጠ፣ ዳግመኛ ያመነውን ሊያሳየን እንደሚመጣ የምትናገር ሰማያዊ ዜና ናት፡፡ ወንጌል ራሱ ክርስቶስ ነው፡፡ ስለ ሌሎች ሃይማኖታዊ ነገሮች ብንናገር አስተማርን ይባላል፡፡ ወንጌል ሰበክን የሚባለው ግን ስለ ክርስቶስ አዳኝነት ስንናገር ብቻ ነው፡፡ ስለ ኢትዮጵያዊ ጃንደረባ በሚናገረው ክፍል ፊልጶስ፡- ስለ ኢየሱስ ወንጌልን ሰበከለት ይላል (የሐዋ. 8÷35)፡፡ ወንጌል ስለ ኢየሱስ የሚናገር ነው፡፡ 

ሐዋርያው ጳውሎስም፡- “… ይህም ወንጌል በሥጋ ከዳዊት ዘር ስለ ተወለደ እንደ ቅድስና መንፈስ ግን ከሙታን መነሣት የተነሣ በኃይል የእግዚአብሔር ልጅ ሆኖ ስለ ተገለጠ ስለ ልጁ ነው፣ እርሱም ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ነው ብሏል (ሮሜ 1÷1-4)፡፡ ወንጌል የሚል ስያሜ የተሰጣቸውም አራቱ የአዲስ ኪዳን መጻሕፍት ናቸው፡፡ ለምን? ወንጌል ተባሉ ስንል ስለ ክርስቶስ ከልደቱ እስከ ዕርገቱ በሙሉነትና በሌጣነት ስለሚዘግቡ ነው፡፡ ወንጌል የክርስቶስ ዜና፣ የመስቀሉ ነገር፣ የአዳኝነቱ ምሥጢር፣ የዘላለም ሕይወት አጀንዳ፣ ብቸኛ የመዳን መፍትሔ፣ የዘላለም ጉዳይ፣ ዘመን የማይሽረው ጥበብ፣ የማይጨረስ ሀብት፣ የማይጎድል ፍቅር ነው፡፡

ብፁዕ አቡነ መልከ ጼዴቅ የስብከት ዘዴ በተባለውና 1980 . ባሳተሙት መጽሐፍ ውስጥ እንዲህ ብለዋል፡-

ምንም የስብከት ምንጩ ቅዱስ መጽሐፍ ቢሆንም ጥቅሱም ከእርሱው ቢወጣም ሐተታውና አገላለጡ ስለ አዳኙ ኢየሱስ ክርስቶስ መሆን አለበት፡፡ ኢየሱስን ማዕከል ያላደረገ የእርሱንም አዳኝነት የማይገልጥ ስብከት፣ ስብከት ሊሆን አይችልም፡፡ ለምሳሌ የጥበብ መጀመሪያው እግዚአብሔርን መፍራት ነው ብሎ ስለ ጥበብ፣ ስለ ፈሪሃ እግዚአብሔር ቢናገርም ስለ ክርስቶስ የአዳኝነት ሥራ አልመሰከረም ማለት ነው፡፡ እንዲሁም ስለ ዐሠርቱ ቃላት ቢናገር፣ ይህም ከቅዱስ መጽሐፉ ቢጠቀስም የኢየሱስ ክርስቶስን የሕይወት ታሪክና የአዳኝነቱንም ሥራ አልተመለከተም ማለት ነው፡፡ ቅዱስ ጳውሎስእኛ ግን በክርስቶስ እናስተምራለን በተሰቀለውሲል በክርስቶስ ስም መስበክ መናገርም ተገቢ መሆኑን ገልጦ ተናግሯል (1ቆሮ. 1÷23)፡፡
የኢየሱስን ስም የአዳኝነቱንም ሥራ አይናገሩም እንጂ በጠቅላላው ስለ እግዚአብሔር በአይሁድ ምኩራብ በእስላሞችም መስጊድ ሊነገር ይችላል፡፡ ሲነገርም ይሰማል፡፡ እኛ ክርስቲያኖች ግን መሪያችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ስለሆነ የእርሱን የሕይወት ታሪክ የማዳኑንም ተግባር መመስከር፣ መስበክ፣ መናገርም አለብን፡፡ማንኛውም እውነት ነቢያት የተናገሩት ትንቢት፣ የሰው ልጅ ድኅነት በኢየሱስ ክርስቶስ መፈጸሙን የሁሉም መፈጸሚያ እርሱ መሆኑን በመግለጥ የሚሰበከው እውነተኛው ክርስቲያናዊ ስብከት ነው፡፡ ሰባኪውም እውነተኛ ሰባኪ ነው። /የስብከት ዘዴ በብፁዕ አቡነ መልከ ጼዴቅ 1980/

ወንጌል የሚሰበከው በምድራውያን ሹማምንት ፈቃድ ሳይሆን የሰማይና የምድር ጌታ በሆነው በኢየሱስ ክርስቶስ ሥልጣን ነው፡፡ ወንጌል ለመስበክ የምናሳየው የፈቃድ ወረቀት፡- ሥልጣን ሁሉ በሰማይና በምድር ተሰጠኝ፡፡ እንግዲህ ሂዱና አሕዛብን ሁሉ በአብ በወልድና በመንፈስ ቅዱስ ስም እያጠመቃችኋቸው÷ ያዘዝኋችሁንም ሁሉ እንዲጠብቁ እያስተማራችኋቸው ደቀ መዛሙርት አድርጓቸው፤ እነሆም÷ እኔ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ (ማቴ. 28÷19-20) የሚለው አምላካዊ ቃል ነው፡፡

Thursday, June 25, 2015

ምን ልታዩ መጣችሁ? (ማቴ 11÷8)


         የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ዓርብ ሰኔ 19/2007 ዓ.ም.

በነገሥታት የሚሠራ መንፈስ በተራው ሰው ከሚሠራው መንፈስ በእጅጉ የተለየ ነው፡፡ የነገሥታት መንፈስ ስንጠጋቸው ስህተታተቸውን እንዳያዩ አመስግኑ፣ አመስግኑ የሚል ሲሆን ስንርቃቸው ደግሞ እንዳይራሩ ተራገሙ፣ ተራገሙ የሚል ነው፡፡ በእግዚአብሔር ፊት መቆም የሚችሉ ብቻ በሰው ፊት መቆም ይችላሉ፡፡ ለዚህ ነው ዮሐንስ መጥምቅ ንጉሡ ሄሮድስን በግልጽ በመቃወም ወደ ወኅኒ የወረደው፡፡ ሌሎች ነገሥታትን የሚቃወሙት በሕዝብ ድጋፍ እነርሱ ለመንገሥ ነው፡፡ ዮሐንስ ግን የእግዚአብሔርን ክብርና የእውነትን ልዕልና በማሰብ ብቻ ይገሥጽ ነበር፡፡ እውነትን መናገር ብቻ አይበቃም፣ እውነት ለምታስከፍለው ዋጋም ራስን ማዘጋጀት ያስፈልጋል፡፡

መልካም ሰው ነኝ፣ ስለዚህ ማንም ሊነካኝ አይችልም ማለት አንችልም፡፡ መልካምነትም በክፉዎች ያስከስሳልና፡፡ የአይሁድ ካህናት ኢየሱስ ክርሰቶስን ለሞት አሳልፈው የሰጡት የእርሱ ንጹሕ አኗኗር ራሳቸውን ያለማቋረጥ ያሳያቸው ስለነበር ነው፡፡

ሰዎች በእኛ ላይ የሚነሣሡት ያለምክንያትም ነውና ከሰዎች ነቀፋ ነጻ ለመሆን የምናደርገው ጥረት ሙሉ በሙሉ ላይሳካ ይችላል፡፡ ዋናው ግን በሕሊናና በእግዚአብሔር ፊት ነጻ መሆን ነው፡፡ በአደባባይ በነጻነት የሚያመላልሰው በቂ የመንግሥት ጥበቃ ሳይሆን ነጻ ሕሊና ነው፡፡ ሰዎች ሁሉ ከሚያወድሱን ሕሊና ነጻ ናችሁ ቢለን ይሻላል፡፡

Sunday, June 14, 2015

ድል ለነሣ /7/


 የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ እሑድ ሰኔ 7/2007 ዓ.ም

ጥላቻን ድል መንሣት
                                                         /ራእ. 3፡7-13/።

ፊልድልፍያ ማለት የወንድማማች ፍቅር ማለት ነው። ጌታ ለዚህች ቤተ ክርስቲያን የተገለጠበት የብርታቱ ጉልበት፡- “የዳዊት መክፈቻ ያለው፤ የሚከፍት የሚዘጋም የሌለ፤ የሚዘጋ የሚከፍትም የሌለ፤ ቅዱስና እውነተኛ የሆነ እንዲህ ይላል” በማለት ነው /ራእ. 3፡7/። የዳዊት መክፈቻ ሥልጣኑን ንግሥናውን የሚያመለክት ነው። እርሱ የዳዊት ልጅም ተብሎአል። የዳዊት ዘርና ተስፋውን ፈጻሚ ነውና። ሥልጣን ኃይልን ሁሉ የሚገዛ ነው። ሥልጣን ሁሉን የሚያዝ ነው። ኃይልን ሁሉ የሚገዛ፣ ሁሉን የሚያዝ ሥልጣን ያለው ጌታ ነው። በወንድማማች ፍቅር ውስጥ ስንሆን የእግዚአብሔርን ልብ እናሳርፋለን። ለአንድ አባት በደስታ ለመኖርም በደስታ ለመሞትም ጉልበቱ የልጆቹ ፍቅርና አንድነት ነው። የልጆች ፍቅር ሞትን በድፍረት እንዲቀበል ያደርገዋል። እግዚአብሔርም ከአባት የሚበልጥ አባት ነው። እርሱ ፈጣሪ አባታችን፣ ከመወለዳችን በፊት የሚያውቀን፣ ይህችን ቀን ያየልን ወዳጃችን ነው። እርሱ ከሚያስቡልን ይልቅ የሚያስብልን ነው። መንግሥተ ሰማያትን የሚመኝልን ሳይሆን የሚያወርሰን አባታችን ነው። ምድራዊ አባታችን መንግሥተ ሰማያትን ቢመኝልን ውለታው ከፍ ይልብናል። ጌታ ግን የሚያወርሰን ነው። ይህ አባት ደስታው ፍቅራችን ነው። ፍቅር ባለበት የሚቀር አቅም የለም። በወንድማማች ፍቅር ውስጥ ንጉሣዊ ኃይል አለ።

 ለፊልድልፍያ ቤተ ክርስቲያን የተገለጠላት ክርስቶስ የብርታቱ ገጽ ሉዓላዊ ሥልጣኑ ነው። እርሱ ከከፈተ የሚዘጋ የለም፤ እርሱ ከዘጋም የሚከፍት የለም። ይህን ማሰብና ማመን እንዴት ልብን ያሳርፍ ይሆን? እርሱ የሰጠንን ማንም አይነሣንም። እርሱ ከከለከለንም ማንም አይሰጠንም። እርሱ የከፈተውን የሚዘጋ ብርቱ የለም፣ እርሱ የዘጋውን የሚከፍት ደግ የለም። ጌታ ከሰዎች ደግነትና ኃይል በላይ ነው። ተማምነን የምንኖረው ጠላት ስለሌለብን ሳይሆን እግዚአብሔር የከፈተውን የሚዘጋው ስለሌለ ነው። አዎ ተወደን ልንሞት፣ ተጠልተን ልንኖር እንችላለን። ሥልጣን የጌታ ነው። በወንድማማች ፍቅር ውስጥ የተከፈተ በር ቢዘጋስ የሚያሰኝ ፍርሃት የለም። የተዘጋውም ጥያቄ አይሆንም። ፍቅር መልስ ነው። ጌታ እውነተኛና ቅዱስ ነው። እውነተኛ በመሆኑ ሰዎች እንዲያውቁን ጥረት አናደርግም። ቅዱስ በመሆኑ እንደሚቀድሰን እናምናለን። ቅዱስ ይቀድሳል፣ ርኩስ ያረክሳል።

Monday, June 8, 2015

ዕድሌ አንድ ጊዜ

የዲያቆን አሸናፊ መኮንን ገጽ ሰኞ ሰኔ 1/2007 ዓ.ም           Edel and gize, read in pdf

በከተማው እየቀረ ነው። አሁንም በገጠሩ አለ። አስለቃሾች ተቀጥረው ያስለቅሳሉ። ድምጻቸውና ግጥማቸው ደንዳናውን ሳይቀር  የሚፈነቅል፣ ዕንባ ሽንፈት የሚመስለውን ወንድ ሁሉ የሚያርድ ነው። እጅግ ስሜት ይነካል። ሀዘነተኛው ሀዘኑን በደንብ እንዲያወጣው ይደረጋል። ዛሬ በመግደርደር ሀዘንን ማመቅ ስለበዛ ጭንቀት እያየለ መጥቷል። ሀዘን ካልወጣ ተሰንቅሮ ይወጋል። ታዲያ አስለቃሽነት ሥራ ነውና አልቃሿ መቼም ሰው መሞቱ አይቀርም ብላ ከሌሊቱ 10 ሰዓት ላይ ተነሥታ ልብሷን ለብሳ ትጠብቃለች። የሞተ ሰው ካለ 11 ሰዓት ላይ ሌላ ሳይቀድማቸው ይዘዋት ይሄዳሉ። ግጥሙ ምን መምሰል እንዳለበት ተጨማሪ ምክር ይሰጣሉ። በዋለበት ውሎ ይመሰገናልና ሙያውና ጠባዩ ይነገራታል። “ባልዋለበት ውሏል ማለት፣ በሰባራ ቅል ውኃ መቅዳት” ይላሉ ራሳቸው አልቃሾቹ። ከሞተ የቆየ ካለም፡- “እገሌን አንሺልኝ፣ አይረሳብኝ” ተብሎ ሸጎጥ ያደርጉላታል። ታዲያ ይህች አልቃሽ መጥተው እስከሚወስዷት ለራሷ ታለቅሳለች። የምታለቅሰውም፡- 

“ዕድሌ አንድ ጊዜ በእሬት ተለውሶ፣
ለሠርግ አልጠራ ሁልጊዜ ለልቅሶ፤” እያለች ነው።

ሁሉም የሚያስታውሳት ልቅሶ ያለ ቀን ነው። ለደስታው የሚፈልጋት የለም። የምትነግሠው ሞት ያለ ቀን ነው። በጠዋቱ ያማረ ትጋበዛለች። የምትፈልገውን መርጣ ትጠጣለች። ከልቅሶ ቀን ውጭ ክብርም የላት። እንደነገረኛ እንደ ሞት አግቢ ትታያለች።

አገልጋይም ጌታን ማየት አቅቶት ዙሪያውን ካየ የሚያለቅሰው፡-
“ዕድሌ አንድ ጊዜ በእሬት ተለውሶ፣
ለሠርግ አልጠራ ሁልጊዜ ለልቅሶ” እያለ ነው።

Tuesday, June 2, 2015

ድል ለነሣው /6/


የስም ኩራትን ድል መንሣት       Dil lenesaw 6, read in pdf
                                                               /ራእ. 3፡1-6/
የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ግንቦት 25/2007 ዓ.ም.

ከሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት አምስተኛዋ ተወቃሽ ቤተ ክርስቲያን የሰርዴስ ቤተ ክርስቲያን ናት። ወቀሳ የመንፈስ ቅዱስ ነው፣ ክስ የሰይጣን ነው። ይህች ቤተ ክርስቲያን ጌታ ገና የሚወዳት ቤተ ክርስቲያን በመሆኗ ይወቅሳታል። የሚወቅስ የሚቆረቆር ለመንፈሳዊ ውበታችን የሚጨነቅ ነው። የሚከስ በአደባባይ የሚያጋልጥ ነው፣ የሚወቅስ ግን በር ዘግቶ ይህ አይገባም የሚል ነው። የሚከስ ፍርድን የተጠማ ነው፣ የሚወቅስ ግን ማርልኝ እያለ የሚጸልይልን ነው። እንዲህ ያለ ወዳጅ በዛሬ ዘመን ማግኘት ውድ ቢሆንም ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ግን አለ። የሰርዴስ ቤተ ክርስቲያን ገና በክርስቶስ እጅ ናት። ከበዱኝ ብሎ በማይለቀው፣ አቃተኝ ብሎ አሳልፎ በማይሰጠው በአማኑኤል እጅ ናት። “በሰርዴስ ወዳለው ወደ ቤተ ክርስቲያን መልአክ እንዲህ ብለህ ጻፍ፡- ሰባቱ የእግዚአብሔር መናፍስትና ሰባቱ ከዋክብት ያሉት እንዲህ ይላል” በማለት ይጀምራል /ራእ. 3፡1/። ሰባቱ የእግዚአብሔር መናፍስት የተባሉት ሰባቱ የመንፈስ ቅዱስ ሀብታት ወይም ሰባቱ የመላእክት አለቆች ናቸው። ሰባቱ ሀብታት የሚባሉት በኢሳይያስ 11 ላይ የተጠቀሱት ጸጋዎች ናቸው። እነርሱም፡- ጥበብ፣ ማስተዋል፣ ምክር፣ ኃይል፣ እውቀት፣ እግዚአብሔርን መፍራት፣ በማየትና በመስማት አለመወሰን ናቸው። ሰባቱ መላእክት ናቸው ከተባለም /ራእ. 5፡6/ የአሳቡ ፈጻሚዎች የሆኑ የመላእክት አለቆች ናቸው። ሰባቱ ከዋክብት የተባሉት ግን የሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት መሪዎች ናቸው። የአገልጋዮች መጠሪያ እንዲህ የከበረ ነው።

ጌታ ለዚህች ቤተ ክርስቲያን፡- “ሕያው እንደ መሆንህ ስም አለህ ሞተህማል” ይላታል።  ስም የሕያው ነገር መገለጫ ብቻ ሳይሆን የግዑዝ ነገር መታወቂያ ነው። ላለ ነገር፣ ለተገኘ ነገር ስም ይሰጣል። ስም የመኖር የሕያውነት መገለጫ አይደለም፣ ስፍራ የያዘና በመኖሩ የታመነበት ነገር ሁሉ ስም አለው። ድንጋይም ስም አለው። የሰርዴስ ቤተ ክርስቲያን በስም ብቻ የምትኮራ ነበረች። መልካም ስም የመልካም ኑሮ መግለጫ ላይሆን ይችላል። “መልከ ጥፉ በስም ይደግፉ” እንዲሉ። የሰርዴስ ቤተ ክርስቲያን አለሁ እያለች ስም ብቻ ቀርቷት ነበር። ሰውዬው በሬን ሸጬ እከፍላለሁ እያለ ይበደራል፣ አሁንም ይበደራል። ብድሩ ከሽያጩ እያለፈ መጣ። አንድ ቀን ወደ ቤት ሲገባ በሬው ደጃፍ ላይ ተኝቶ አየውና፡- “አንተ በሬ  ያለህ መስሎሃል ተበልተህ አልቀሃል” አለው ይባላል። የሰርዴስ ቤተ ክርስቲያን ያለች መስሏት ተበልታ አልቃ ነበር። ከሕያውነት ይልቅ የትዝታን እሳት እየሞቀች የምትኖር ግን የበረዳት ቤተ ክርስቲያን ነበረች። የትዝታ እሳት አይሞቅምና። ነበር ብለው ሲናገሩት ደስ የሚለው ኃጢአትን፣ ሞትን ነው። አምልኮን፣ ዝማሬን፣ ሕይወትን በነበር መተረክ ከማስደሰት ያሳምማል። ስፍራ የያዘ ሁሉ ስም አለው፣ ስም አለኝ ብሎ መኩራት እንደማይገባ መልእክቱ ያብራራል። በእውነት ትልቅ ሞት ያሉ እየመሰሉ ማለቅ ነው። የሚመስል ነገር ለንስሐ የማያበቃ፣ ለበጎ ነገር የማያነሣሣ ማደንዘዣ ነው።

Friday, May 29, 2015

ያለ ሰዓቱ አይነጋም


የዲያቆን አሸናፊ መኰንን ገጽ ቅዳሜ ግንቦት 22/2007 ዓ.ም.          Yalesatu aynegam, read in pdf

ጨርሶ አይጨልምም። ፀሐይ ስትጠልቅ፣ ጨረቃና ከዋክብት ይወጣሉ። ዘጠኝ በሮች ሲዘጉ አንዱ ይከፈታል። ዘጠኝ ወዳጆች ሲሄዱ አንዱ ይተርፋል። ፀሐይ ባትጠልቅ ጨረቃ አትታይም። ፈተና ካልመጣም የማናውቃቸው ሰዎች አሉ። ፈተናው የሚሰጠን የመጨረሻ ውጤት የቅርብ ያልነው ሩቅ፣ የሩቅ ያልነው የቅርብ መሆኑን ነው። ፀሐይ እንደምትወጣ እርግጠኞች ነን። ጨረቃና ከዋክብት ለመውጣታቸው ግን እርግጠኛ አይደለንም። ጨረቃ የማትወለድበት፣ ከዋክብት የሚሰወሩበት ጊዜ አለ። የምታስተማምነዋ ፀሐይ ስትጠልቅ ያልጠበቅናቸው ጨረቃና ከዋክብት ይወጣሉ። የማታ ብርሃኖች ዙሪያውን በደንብ ባያሳዩንም ለእግራችን መርገጫ ያሳዩናል። ሰማዩን በውበት ይገልጡልናል። የብርሃንን ዋጋ እንድናስብና እንድንሰስት ያደርጉናል። እንደ ፀሐይ እርግጠኛ የሆንባቸው ሊጠልቁ ይችላሉ። ያልጠበቅናቸው ደግሞ ብቅ ይላሉ። ጨርሶ አይጨልምምና። “ፀሐይ ስለ መጥለቋ ከተመረርህ ከዋክብትም ይሰወሩብሃል” ይባላል። ቢወጡም አታያቸውም ማለት ነው።  ምሬት ዓይንን ያጨልማልና።

አዎ ያለ ሰዓቱ አይነጋም። አሁን ለመተኛት ገብተን ወዲያው ቢነጋ መልካም አይደለም። ያለ ሰዓቱ ከነጋ፡-

1-     አእምሮአችን አይታደስም፡- አእምሮ የሚታደሰው የዋልንበትን አሳብ ፍጹም ትተን ስናርፍ ነው። በቂ ዕረፍት ስናገኝ ለቀጣዩ ቀን መማርና መሥራት እንችላለን። በሕይወት ውስጥ የሚገጥመን የፈተና ሰዓትም ራሳችንንና ዙሪያችንን እንድናይ ስለሚረዱን ያበስሉናል። እኔ ማን ነኝ? የምኖረው ከእነማን ጋር ነው? የሚለውን ጥያቄ መመለስ የምንችለው በመከራ ሰዓት ነው። የፈተና ቀኖች የጠለለ አሳብን፣ የተጣራ ወዳጅን ያስቀሩልናል። ለቀጣዩ ዘመንም በቀላሉ የማይበገር አእምሮን ያጎናጽፉናል። ያለ ሰዓቱ ካልነጋ አንበስልም። እኛ የሚያስጨንቀን መከራው ነው፣ ጌታ ግን ትምህርቱ እንዳያልፈን ያስባል። ሕጻን ልጅ ስለ መድኃኒቱ ምሬት ያለቅሳል፣ ወላጆች ግን ስለመዳኑ ይጨክናሉ። ሩኅሩኁ ጌታ እስክንማር ይጨክናል።

2-   ከድካም አንላቀቅም፡-ያለ ሰዓቱ ከነጋ አሁን የተለየነው ግርግር መልሶ ይመጣል። አሁን የተውነውን ሥራ እንቀጥላለን። ከድካም ስለማንበረታ በቀጣዩ ቀን እንደክማለን፣ እንወድቃለን፣ በሥራችንም ውጤታማ አንሆንም። የቀጣዩን ቀን ትግል ለመቋቋም በሰዓቱ መንጋት አለበት። እግዚአብሔር ከግርግሩ ለይቶ፣ ሱስ ከሆኑብን የጊዜ ገዳዮች አውጥቶ የሚያሳርፈን በጨለማ ቀኖች ነው። በሰዓቱ ሲነጋ በርትተን ለቀጣዩ ዘመን ኃይል ይዘን እንቆማለን።

በሰዓቱ ይንጋ፣ በትግሎቻችን ሁሉ ጌታ ትዕግሥት ይስጠን። የማይነጋ ሌሊት የለም። ማታ ጠዋት ይሆናል። ማታ የተለየን ጠዋት ይመጣል። ጠዋት ሲመጣ ግን በሰዓቱ ነግቷልና አእምሮአችን ታድሶ፣ አቅማችን በርትቶ እንቀበለዋለን። ጸጋ ይብዛላችሁ።


እኔ የክርስቶስ ባሪያ